II SAB/Ol 30/05

Dnia 2 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2005 roku sprawy ze skargi M. P. i I. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego - bezczynność w rozpoznaniu wniosków z dnia 19 stycznia 2005 roku postanawia odrzucić skargę. M. P. i I. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na nie rozpoznaniu podań złożonych przez nich 19 stycznia 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § l Ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu polegającą na nie rozpoznaniu złożonych przez nich podań. Natomiast zgodnie z art. 37 § l Kodeksu postępowania administracyjnego na bezczynność organu przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Jednak skarżący, pomimo pouczenia, przed wniesieniem skargi nie złożyli zażalenia, a zatem nie wyczerpali przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia. W tej sytuacji, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § l pkt 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.