II SAB/Ol 31/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Irena Szczepkowska (spr.) Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie wydania decyzji w sprawie warunków zabudowy - wznowienia postępowania I. zobowiązuje Burmistrza do wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu wznowionym postanowieniem Burmistrza z dnia "[...]", nr "[...]" w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt organowi przez Sąd; II. zasądza na rzecz skarżącej od Burmistrza kwotę 100 zł. (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze złożonej w piśmie z dnia 20 czerwca 2009 r. na bezczynność organu, J.B wniosła o nakazanie Burmistrzowi P. podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowionego postępowania w sprawie dotyczącej decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż domaga się od Burmistrza P. rozstrzygnięcia sprawy już prawie rok. Organ ten został zobowiązany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia z dnia 15 maja 2009 r., jednak nie wypełnił nałożonego przez Kolegium obowiązku. Zdaniem skarżącej Burmistrz dalej bezkarnie przedłuża postępowanie, czym narusza przepisy postępowania administracyjnego. Do skargi J.B. załączyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 15 maja 2009 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz P. podniósł, iż niezałatwienie sprawy w terminie spowodowane było koniecznością zweryfikowania obszaru analizowanego, przeprowadzeniem ponownej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wyznaczonego jako obszar analizowany w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), wnioskami o uznanie za strony postępowania złożonymi przez osoby, posiadające grunty w sąsiedztwie działki nr 1477, składanymi stopniowo w celu przedłużenia procedury administracyjnej. Na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż Burmistrz P. nadal pozostaje w bezczynności, gdyż do dnia rozprawy nie wydał w niniejszej sprawie decyzji, jak również nie zawiadomił skarżącej o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 ustawy, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Uwzględniając skargę na bezczynność, sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa – art. 149 P.p.s.a. W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, ze zm., zwanej dalej: K.p.a.), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W pierwszej kolejności Sąd stwierdził, iż skarga J.B. jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem skarżąca stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. wyczerpała tryb zaskarżenia i w dniu 16 marca 2009 r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza P. Skarga jest zasadna. W przypadku skargi na bezczynność kontrola Sądu zmierza do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy. Z dyspozycji art. 35 § 1 i 3 K.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu jednego miesiąca, natomiast w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy. Jeżeli sprawy nie można załatwić w powyżej wskazanych terminach organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony o tym fakcie, podać przyczyny zwłoki oraz wskazać nowy termin załatwienia sprawy - art. 36 § 1 K.p.a. Bezczynność organu administracji publicznej będzie miała zatem miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu. Przy czym zarówno w literaturze jak i judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 września 2004 r. sygn. akt I SAB 287/03, LEX nr 156902; T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Postępowanie administracyjne, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 200, str. 86). W razie więc bezskutecznego upływu dwumiesięcznego terminu należy uznać, że organ pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy. W rozpoznawanej sprawie Burmistrz P. uchybił wskazanemu terminowi. Z akt sprawy wynika, iż na wniosek T. i W.Ś. Burmistrz P. postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r.., wydanym m.in. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia 10 lipca 2006 r. o ustaleniu, na rzecz J.B., warunków zabudowy inwestycji polegającej na budowie sklepu spożywczo – przemysłowego wraz z hurtownią owocowo – warzywną, na działce nr "[...]". Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych nie wynika jednak, aby sprawa została zakończona w sposób przewidziany procedurą administracyjną. Do dnia rozprawy organ nie powiadomił też Sądu o zakończeniu postępowania w tej sprawie. Uzasadniony jest zatem zarzut skarżącej co do bezczynności organu w podjęciu rozstrzygnięcia, po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, na mocy której skarżącej ustalono warunki zabudowy dla wskazanej powyżej inwestycji. Termin przewidziany przez ustawodawcę został przez organ w niniejszej sprawie w sposób oczywisty naruszony, przy czym nie odniosło pożądanego skutku postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 15 maja 2009 r. zobowiązujące organ I instancji do załatwienia przedmiotowej sprawy w terminie 30 dni od dnia doręczenia tegoż postanowienia, czyli do dnia 17 czerwca 2009 r. Warto w tym miejscu przytoczyć tezę sformułowaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000 z. 6, poz. 87., zgodnie z którą "organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Należy podnieść również, iż zasada sformułowana w art. 6 K.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw określonych w art. 35 i 36 K.p.a. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 K.p.a.) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 K.p.a., zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywatel, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa (por. wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 1985 r. sygn. akt SAB/Gd 21/85 - niepublikowany). Z powyższych względów, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a..