II SAB/Ol 31/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. i B.K. na bezczynność "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego "[...]" w rozpoznaniu skargi z dnia 21 października 2009 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Strona skarżąca w osobach B.K. i M.K. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. W dalszej kolejności skarżący złożyli w przepisanej formie odrębne wnioski o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. M.K. oświadczył, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jego stan posiadania ogranicza się do mieszkania "kwaterunkowego", a dochód, składający się z renty, zasiłku pielęgnacyjnego i dodatku mieszkaniowego, wynosi 676,94 zł miesięcznie. Nadmienił, iż "spłaca(-) zaległe alimenty w wys. 240.00 PLN", nie jest natomiast w stanie uregulować zadłużenia z tytułu należności za gaz, energię elektryczną i zasądzonych w kwocie ok. 7000 zł. kosztów adwokackich. Nie ma również możliwości wykupywania przepisywanych lekarstw, których koszt wynosiłby 550 zł miesięcznie Stosownie do unormowania zawartego w art. 245 § 3-4 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego dają podstawę do stwierdzenia, iż posiadane przez niego środki wystarczają jedynie na zaspokojenie fundamentalnych potrzeb życiowych, w związku z czym nie stać go na poniesienie choćby części kosztów sądowych. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.