II SAB/Ol 31/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Starosty B. w przedmiocie wykonania czynności nakazanej prawem postanawia - odrzucić skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" Starosta B. uznał A. Z. (dalej zwanego skarżącym) z dniem "[...]" za osobę bezrobotną oraz odmówił przyznania skarżącemu prawa do zasiłku. Następnie, pismem z dnia 11 grudnia 2013r. organ ten zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie pozbawienia go statusu osoby bezrobotnej od dnia 3 grudnia 2013r. z powodu niestawiennictwa w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy. Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2013r. skarżący zwrócił się do Starosty B. o wykreślenie go z ewidencji bezrobotnych z dniem 30 grudnia 2013r., a następnie pismami z dnia 3 stycznia 2014r. i 22 stycznia 2014r. wezwał ten organ do zaprzestania uporczywej przewlekłości i bezczynności w rozpoznaniu tego wniosku. Odpowiadając na te wezwania (pismami z dnia 27 stycznia 2014r. i 3 lutego 2014r.) organ wyjaśnił, że decyzją z dnia "[...]" orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 3 grudnia 2013r. z powodu niestawiennictwa w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy. Podał, że decyzja ta jest nieostateczna i nie podlega wykonaniu, wobec czego rozpatrzenie wniosku skarżącego z dnia 30 grudnia 2013r. będzie możliwe wtedy, gdy decyzja ta stanie się ostateczna. Ponadto, pismem z dnia 31 stycznia 2014r. organ z tych samych powodów przedłużył termin załatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego do 28 lutego 2014r. Oprócz powyższych wezwań, pismem z dnia 21 stycznia 2014r. skarżący, powołując art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, skierował zażalenie do Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na bezprawne działanie Starosty B. w zakresie wniosku skarżącego z dnia 30 grudnia 2013r. o pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej. Podniósł przy tym, że dotychczas organ nie zrealizował obowiązku ustawowego, ujętego w art. 33 ust. 4 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż nie wydał decyzji o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 grudnia 2013r. Uznał, że organ pozostaje w nieuzasadnionej zwłoce w rozpatrzeniu tego wniosku. W dniu 10 lutego 2014r. skarżący, powołując art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na niewykonanie przez Starostę B. obowiązkowych czynności z zakresu administracji publicznej wynikających z art. 33 ust. 4 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a polegających na wydaniu aktu (decyzji administracyjnej) o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 grudnia 2013r., to jest z dniem złożenia przez niego wniosku w tym przedmiocie. Wniósł przy tym o zobowiązanie organu do natychmiastowego zakończenia postępowania przez wydanie decyzji w tej sprawie, stwierdzenie, że organ naruszył uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów prawa, a ponadto o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podając, że decyzją z dnia 27 lutego 2014r. umorzył postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 30 grudnia 2013r. w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym przede wszystkim oceną, czy zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na niewykonanie przez Starostę B. obowiązkowych czynności z zakresu administracji publicznej wynikających z art. 33 ust. 4 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a polegających na wydaniu aktu (decyzji administracyjnej) o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 grudnia 2013r., to jest z dniem złożenia przez niego wniosku w tym przedmiocie. Skarżący wywodzi przy tym uprawnienie do wniesienia takiej skargi z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., w świetle którego, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na inne niż decyzje i postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania w sprawach dotyczących pozbawienia statusu osoby bezrobotnej. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "a" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 674 ze zm.), rozstrzygnięcie w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego następuje w formie decyzji administracyjnej. Oznacza to, że ewentualna skarga na decyzję wydaną w tym przedmiocie może być wniesiona w oparciu o art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a nie o art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skoro rozstrzygnięcie w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego, nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., za niedopuszczalną uznać należy skargę wniesioną w niniejszej sprawie, która w istocie dotyczy bezczynności organu w podjęciu tej czynności. Zauważyć przy tym należy, że skarżący skorzystał z możliwości wniesienia skargi do tutejszego Sądu na bezczynność Starosty B. w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 30 grudnia 2013r. o pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Ol 18/14. Ponadto, skarżący wniósł do tutejszego Sądu także skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania zainicjowanego tym wnioskiem, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Ol 19/14. W obu tych sprawach wyznaczono termin rozprawy na dzień 1 kwietnia 2014r. Dodać należy, że skarga na bezczynność organu w wydaniu decyzji o utracie statusu bezrobotnego, względnie skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w tej sprawie, których możliwość wniesienia przewidziano w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., stanowią jedyne, prawnie dopuszczalne, środki zwalczania opieszałości organu administracji publicznej w rozpatrzeniu wniosku skarżącego, zgłoszonego w trybie art. 33 ust. 4 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, o pozbawienie go statusu bezrobotnego z dniem złożenia wniosku w tym przedmiocie. Żadne przepisy ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a., nie przewidują bowiem możliwości wniesienia innej skargi do sądu administracyjnego dotyczącej tej kwestii. Co prawda, w art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 595 ze zm.), przewidziano możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdy organ powiatu nie wykonuje czynności nakazanych prawem, to jednak w art. 89 tej ustawy zastrzeżono, że nie dotyczy to decyzji indywidualnych w sprawach z zakresu administracji publicznej, a więc i bezczynności w wydaniu tych decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.