II SAB/Ol 32/07

PostanowienieWSA w Olsztynie2007-12-21

Skład orzekający: Irena Szczepkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie naliczenia i wypłaty odsetek ustawowych od świadczenia pieniężnego, które zostało zwrócone na skutek uchylenia decyzji administracyjnej, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie naliczenia i wypłaty odsetek ustawowych od świadczenia pieniężnego, które zostało zwrócone na skutek uchylenia decyzji administracyjnej, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Roszczenia związane ze świadczeniami pieniężnymi mają charakter cywilny, a brak jest przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który umożliwiałby wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie naliczenia i wypłaty odsetek ustawowych w takiej sytuacji.
Stan faktyczny
Skarżący Z.G. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Oddziału Straży Granicznej w przedmiocie naliczenia i wypłaty odsetek ustawowych od kwoty nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, która została mu zwrócona po uchyleniu decyzji administracyjnej. Organ administracji publicznej odmówił wypłaty odsetek, wskazując na cywilnoprawny charakter roszczenia. Sąd administracyjny rozpatrywał sprawę ze skargi na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na bezczynność Komendanta Oddziału Straży Granicznej w przedmiocie wypłaty odsetek od świadczenia pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, iż Komendant Główny Straży Granicznej, po rozpatrzeniu odwołania Z.G. od decyzji Komendanta Oddziału Straży Granicznej z dnia 17 listopada 2006 r. nr "[...]" zobowiązującej go do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu za okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 15 lipca 2006 r. w wysokości 8.078, 40 zł, decyzją z dnia 24 stycznia 2007 r. nr "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z decyzją tą Z.G. nie zgodził się w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 22 lutego 2007 r. Przed wniesieniem skargi, Z.G. pismem z dnia 5 lutego 2007 r. zwrócił się do Komendanta Oddziału Straży Granicznej o rozłożenie spłaty żądanej kwoty na raty. W odpowiedzi na ten wniosek Komendant Oddziału Straży Granicznej decyzją z dnia 23 lutego 2007 r. rozłożył płatność nienależnie pobranego świadczenia na 20 rat po 403,92 zł, każda płatna do 10 dnia każdego miesiąca. Z powyższego zobowiązania Z.G. wywiązywał się do sierpnia 2007 r. Wyrokiem z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt II Sa/Wa 549/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wskazaną powyżej ostateczną decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Warszawie Z.G. zażądał od Komendanta Oddziału Straży Granicznej zwrotu uiszczonej przez niego kwoty 4.923, 52 zł wpłaconej w związku z decyzją nr 44/Z-W/2006 z dnia 17 listopada 2006 r., wraz z ustawowymi odsetkami. W odpowiedzi organ poinformował skarżącego pismem z dnia 28 września 2007 r., że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2007 r. dokonano zwrotu nienależnie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Zwrotu dokonano w dniach 25.09.2007 r. w wysokości 4232,02 zł oraz 26.09.2007 r. w wysokości 691,50 zł, co stanowi łączną kwotę 4923,52 zł. Jednocześnie Z.G. został poinformowany, że odsetki od wypłaconych należności w przedmiotowej sprawie nie przysługują. Pismem z dnia 16 października 2007 r. Z.G. wezwał ponownie Komendanta Oddziału Straży Granicznej "do naliczenia i wypłacenia odsetek od wpłaconej kwoty pieniężnej na podstawie decyzji nr "[...]" z dnia 17 listopada 2006r., która uchylona została prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2007r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Komendant Oddziału Straży Granicznej pismem z dnia 26 października 2007 r. poinformował Z.G., iż nie zachodzą żadne przesłanki do naliczenia i wypłacenia odsetek ustawowych od wypłaconej mu kwoty pieniężnej. Z.G., powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Komendanta Oddziału Straży Granicznej polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia w postaci decyzji administracyjnej w sprawie ustawowych odsetek od nienależnie wpłaconej kwoty pieniężnej tytułem decyzji administracyjnej uchylonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o zobowiązanie Komendanta Oddziału Straży Granicznej do wydania decyzji w sprawie ustawowych odsetek od nienależnie wpłaconej kwoty pieniężnej. W uzasadnieniu opisał dotychczasowy przebieg sprawy, akcentując, iż do dnia wniesienia skargi nie wypłacono mu ustawowych odsetek od wpłaconej przez niego kwoty, ani też nie wydano decyzji administracyjnej o odmowie wypłaty. W odpowiedzi na skargę Komendant Oddziału Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając to stanowisko organ podniósł, iż wbrew zarzutom skargi, nie pozostawał w bezczynności, o czym świadczą udzielone skarżącemu odpowiedzi na jego pisma. W ocenie organu czynności związane z zapłatą odsetek ustawowych w przedmiotowej sprawie nie należą do zakresu czynności administracji publicznej, wynikają natomiast z przepisów prawa cywilnego. Uprawnienie w zakresie dochodzenia zapłaty odsetek ustawowych w niniejszej sprawie nie wynika, zdaniem organu, ni z przepisów regulujących sprawy z zakresu przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, ani też z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, wobec czego nie znajduje uzasadnienia w tych przepisach wydanie decyzji administracyjnej o odmowie naliczenia w wypłaty odsetek ustawowych. Wypłata odsetek ustawowych wymaga analizy i dokonania czynności cywilnoprawnych. Na poparcie swego stanowiska organ przywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2000 r. sygn. akt SK 12/99, w którym Trybunał opowiedział się za cywilnoprawnym charakterem roszczenia o odsetki należne za nieterminową wypłatę świadczenia przysługującego w ramach stosunku cywilnoprawnego, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 550/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy, oraz innych aktów lub czynności z zakresu z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skargę na bezczynność organów administracji publicznej można więc skutecznie wnieść tylko w przypadku, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji lub postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Reguła ta odnosi się wyłącznie do aktów i czynności wydawanych w indywidualnych sprawach, skierowanych do konkretnie oznaczonego podmiotu. W niniejszej sprawie Z.G. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Oddziału Straży Granicznej polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia w postaci decyzji w sprawie ustawowych odsetek od nienależnie wpłaconej kwoty pieniężnej z tytułu uchylenia prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzji tegoż organu z dnia 17 listopada 2006 r., nr 44/2-W/2006 nakazującej skarżącemu zwrot nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jednakże dochodzenie ewentualnych roszczeń związanych ze świadczeniami pieniężnymi mającymi swe źródło w decyzji administracyjnej ma charakter cywilny. Przedmiotem skargi nie jest zatem czynność z zakresu administracji publicznej, tym samym nie podlega ona kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodzić się należy z argumentacją organu zaprezentowaną w odpowiedzi na skargę, iż w niniejszej sprawie brak jest przepisu powszechnie obowiązującego do wydania decyzji rozstrzygającej o odsetkach od wpłaconego przez zobowiązanego świadczenia pieniężnego uznanego decyzją komendanta Straży Granicznej za podlegające zwrotowi nienależne świadczenie. Regulacja prawna dotycząca spraw związanych z przyznawaniem funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu pieniężnego oraz warunków jego zwrotu nie zwiera przepisów umożliwiających wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie naliczenia i wypłaty odsetek ustawowych. Brak regulacji w tym w zakresie w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.) oraz wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych uzasadnia odwołanie się do domniemania właściwości sądu powszechnego ustanowionego w art. 177 Konstytucji RP oraz do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego (vide: uchwała TK z dnia 25 stycznia 1995 r., sygn. akt W. 14/94, OTK z 1995 r., cz. I, poz. 19) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt I OSK 162/05, LEX nr 194412), wskazujących na właściwość sądów powszechnych. Konkludując stwierdzić należy, iż skoro nie można domniemywać podstawy prawnej do działania w formie decyzji administracyjnej, to droga postępowania administracyjnego jest wyłączona. Z przytoczonych wyżej względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło