II SAB/Ol 36/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w T. w udzieleniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W złożonej skardze A.B. zarzuciła, że Dyrektor Szkoły Podstawowej w T. pozostaje w bezczynności w wydaniu kopii zarządzeń tego organu wydanych |w roku szkolnym 2012/2013. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postępowania, gdyż wydano skarżącej żądane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej dnia 30 kwietnia 2013 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 7 maja 2013 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W dniu 30 kwietnia 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o cofnięcie skargi podając, że w dniu 19 kwietnia 2013 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej w T. udostępnił jej kopie żądanych zarządzeń. Należy wyjaśnić, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.