II SAB/Ol 38/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyznaczenia innego organu do załatwienia spraw z zakresu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. Pismem z dnia 15 czerwca 2008r. W.P. działający w imieniu T.P. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z wnioskiem o wyłączenie od udziału w postępowaniach dotyczących wnioskowanej pomocy społecznej wskazanych imiennie pracowników socjalnych oraz kierownika tej jednostki. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008r. Nr "[...]" Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wyłączył wskazanych pracowników z postępowań w sprawach enumeratywnie wskazanych wniosków o przyznanie pomocy społecznej T.P., które przekazane zostały temu organowi do rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Natomiast postanowieniem z dnia 25 czerwca 2008r. Nr "[...]" Burmistrz orzekł o wyłączeniu Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z postępowania dotyczącego wniosku T.P. z dnia 15 czerwca 2008r. Wobec powyższego pismem z dnia 26 czerwca 2008r. Nr "[...]" Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o wyznaczenie innego organu do załatwienia wniosków T. i W. P. w sprawach z zakresu pomocy społecznej o numerach wyszczególnionych w tym piśmie. W odpowiedzi na powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 15 lipca 2008r. oznaczonym sygnaturą "[...]" poinformowało, iż brak jest podstaw prawnych do wyznaczenia innego organu w sprawach, od których rozpoznania Kierownik MOPS nie został wyłączony. Kolegium wskazało, iż z postanowienia Burmistrza z dnia 25 czerwca 2008r. wynika, że dotyczy ono jedynie wyłączenia Kierownika MOPS w zakresie załatwienia pisma z dnia 15 czerwca 2008r. złożonego przez W.P. w imieniu T.P. Nie dotyczy zaś spraw, do załatwienia których miałby być wyznaczony inny organ, szczegółowo wymienionych w wystąpieniu Kierownika MOPS z dnia 26 czerwca 2008r. o Nr "[...]", czy też jego postanowieniu z dnia 24 czerwca 2008r. Powołane wyżej postanowienia oraz pisma przesyłane zostały do wiadomości T. i W. P. W dniu 21 lipca 2008r. T.P. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność tego Kolegium w wyznaczeniu innego organu do załatwienia spraw z zakresu pomocy społecznej. Skarżąca zarzuciła, iż Kolegium nie wyznaczyło innego organu w formie decyzji lub postanowienia stosownie do art. 123-126 i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, gdyż sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kolegium nie podzieliło zarzutu bezczynności w wyznaczeniu innego organu do załatwienia wniosków T. i w. P. z zakresu pomocy społecznej, bowiem brak było ku temu podstaw prawnych wobec niewyłączenia od załatwienia tych spraw Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Nie występuje zatem żadna z przesłanek określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do regulacji zawartej w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa, sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w punktach 1-4 powołanego przepisu. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania i rozstrzygania w sprawie skarg na bezczynność organu wykonującego administrację publiczną w takich granicach, w jakich służy skarga na określone w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy akty i czynności. Zgodnie z tymi unormowaniami sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), ponadto postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3) oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Z przepisu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy ppsa. wynika jednoznacznie, iż przedmiotem skargi mogą być postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty, a contrario skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania w sprawie albo nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Powyższe oznacza, że nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność organu, gdy przepis prawa nie obliguje organu administracji publicznej do wydania rozstrzygnięcia, które byłoby zaskarżalne w administracyjnym toku instancji. W rozpoznawanej sprawie skarga T.P. dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu wniosku Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o wyznaczenie innego organu do załatwienia jej wniosków z zakresu pomocy społecznej, konkretnie nie rozstrzygnął wniosku Kierownika MOPS w procesowej formie postanowienia lub decyzji. Jednakże wyznaczenie innego organu do załatwienia sprawy uregulowane zostało w art. 26 § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz,U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), który to przepis upoważnia organ wyższego stopnia do wyznaczenia, do załatwienia sprawy inny podległy sobie organ, w miejsce organu wyłączonego. Przy czym nie określa on w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia powinien to uczynić. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że właściwy organ administracyjny wydaje w tym zakresie postanowienie, o jaki mowa w art. 123 Kpa. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnej kwestii wynikłej w toku postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie. Dlatego też na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia innego organu do załatwienia sprawy nie przysługuje zażalenie. Wskazać jedynie należy, iż takie postanowienie może być kontrolowane jedynie w trakcie kontroli instancyjnej dokonywanej na skutek środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ wyznaczony do rozpoznania sprawy. Skoro w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przedmiot zaskarżenia nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.