II SAB/Ol 38/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. w usunięciu nieprawidłowości w użytkowaniu lokalu postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu. T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę, w której zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w E., że pozostaje bezczynny po uchyleniu przez organ odwoławczy decyzji "[...]". Skarżący podniósł, że w efekcie braku działania tego organu dwa mieszkania pozostają bez ogrzewania od października 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ, wskazując na składane przez strony postępowania pisma i podejmowane w związku z tym czynności wywiódł, że nie prowadził przewlekle postępowania. Zarzucił, że skarżący nie wniósł zażalenia, którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Na wezwanie Przewodniczącej Wydziału II z dnia 28 marca 2014 r., skarżący przedłożył m.in. skargę z dnia 10 marca 2014 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E., kierowaną do Starosty E. oraz pismo Starosty El. z dnia 10 kwietnia 2014 r., przy którym przekazano tę skargę Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. Pismem procesowym z dnia 22 maja 2014 r., skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący cofnął wniesioną skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Ponieważ cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł w pkt. 2 o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu.