II SAB/Ol 39/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Grzegorz Knop po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. C. i T. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprostowaniu niedokładności pisarskiej w decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy postanawia 1/ umorzyć postępowanie sądowe; 2/ zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących B. C. i T. C. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o uchyleniu decyzji z dnia "[...]" wydanej przez Wójta Gminy "[...]" (po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-socjalnego i garażu wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. "[...]", obręb "[...]", gm. "[...]") w sprawie odmowy uchylenia decyzji z dnia "[...]", z dnia "[...]" oraz z dnia "[...]" i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wnioskiem z dnia "[...]" T. C. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o sprostowanie niedokładności pisarskiej w decyzji organu z dnia "[...]" w ten sposób, że na stronie 3 decyzji po słowach "Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło co następuje" zamiast: "Odwołanie zasługuje w części na uwzględnienie" wpisać: "Odwołanie zasługuje na uwzględnienie". W uzasadnieniu wniosku podniósł, że Kolegium, ani nie orzekało co do części decyzji, ani nie wypowiedziało się w osnowie w sposób odmienny niż żądał tego odwołujący się, ani też nie wyjaśniło w odwołaniu w jakiej to rzekomo części odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, lecz nawet uznało, że nie może się wypowiedzieć co do pozostałych zarzutów odwołania (w okolicznościach sprawy byłoby to przedwczesne). Tymczasem, dopiero merytoryczna ocena zarzutów środka odwoławczego może dać prawo do stwierdzenia, że zasługuje on "w części" na uwzględnienie, chociaż stosowanie takiej formuły należy uznać za praktykę wadliwą. W dniu "[...]" B. C. i T. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy z wniosku T. C. z dnia "[...]" o sprostowanie niedokładności w decyzji Kolegium z dnia "[...]", Nr "[...]". Wskazali, że od czasu złożenia wniosku o rektyfikację orzeczenia, organ nie załatwił sprawy, jak też nie wskazał przyczyn takiego stanu rzeczy, co oznacza, że pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego wnieśli o zobowiązanie Kolegium do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, iż wydało akt w odniesieniu do którego pozostawało w bezczynności, mianowicie postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", po rozpatrzeniu wniosku T. C. "o sprostowanie niedokładności pisarskiej", odmówiło sprostowania decyzji własnej z dnia "[...]", Nr "[...]". W związku z powyższym organ, wniósł o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu (interpretacji) lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd administracyjny nie jest tym samym uprawniony do prowadzenia postępowania w celu wyjaśnienia przyczyn bezczynności, jeżeli w dniu orzekania zarzucana w skardze bezczynność już nie występuje. Zauważyć jednocześnie należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. LEX Nr 463487; ONSAiWSA 2009/4/63) wskazał, że uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność, po jej wniesieniu do Sądu, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowadministracyjnego, co z kolei obliguje Sąd do jego umorzenia. Skoro bowiem Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania, bowiem w momencie orzekania organ już w bezczynności nie pozostaje. Taka właśnie sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Należy bowiem wskazać, że organ, któremu skarżący zarzucili bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia "[...]" "o sprostowanie niedokładności pisarskiej" wydał w dniu "[...]" postanowienie, mocą którego odmówił sprostowania decyzji własnej z dnia "[...]". W tym przypadku Sąd nie ma już możliwości uwzględnienia przedmiotowej skargi na bezczynność i zobowiązania organu do rozpoznania wniosku, skoro został ono już w całości zrealizowany. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. skutkuje obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą - na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie w związku z wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżący ponieśli koszty postępowania w postaci wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, Sąd postanowił o zasądzeniu ich zwrotu od organu.. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy.