II SAB/Ol 4/04

Dnia 28 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Janina Kosowska Przewodniczący Sędzia NSA po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2004 r.; sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę. Pełnomocnik skarżącego wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność organów Gminy G. Ponieważ z treści skargi wyraźnie wynikało, że dotyczy ona bezczynności dwóch organów Gminy, tj. Wójta Gminy G. i Rady Gminy G., sprawa została zarejestrowana pod dwoma oddzielnymi sygnaturami akt, odpowiednio. • Sygn. akt II SAB/O1 4/04 dotycząca skargi na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz • Sygn. akt II SAB/O1 5/04 dotycząca skargi na bezczynność Rady Gminy G. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Przedmiotem niniejszego orzeczenia jest rozstrzygnięcie sprawy o Sygn. akt II SAB/O1 4/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.lJ. Nr 153, póz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez, wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Ponieważ z nadesłanych przez Wójta Gminy G. akt administracyjnych nie wynikało, aby przed złożeniem skargi na bezczynność skarżący wyczerpał przysługują mu środki prawne, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwano pełnomocnika skarżącego o nadesłanie dokumentu potwierdzającego skorzystanie z przysługujących w sprawie środków zaskarżenia. Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik skarżącego podniósł, ze przepisy prawa nie przewidują żadnych środków prawnych w przypadku bezczynności. Pogląd prezentowany przez pełnomocnika skarżącego jest niewątpliwie błędny, gdyż postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz U. 2000, Nr 98, póz. 1071 ze zm.), które wyraźnie w art. 37 przewidują możliwość wniesienia zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie W tym stanie sprawy skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucie na mocy art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.