II SAB/Ol 4/07

PostanowienieWSA w Olsztynie2007-03-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Adam Matuszak, Sędzia WSA Beata Jezielska, Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeżeli organ ten wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą. W takiej sytuacji postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, a skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Starosty w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. Po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą, Starosta wydał decyzję odmawiającą udzielenia pozwolenia na rozbudowę. W związku z tym sąd uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od Starosty na rzecz skarżącej kwotę 159 zł 80 gr tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: II SAB/Ol 4/ 07 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Starosty na rzecz skarżącej kwotę 159 zł 80 gr (sto pięćdziesiąt dziewięć złotych 80/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 6 stycznia 2007r. W. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Starosty w sprawie rozpoznania jej wniosku w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego w miejscowości "[...]", gmina "[...]", na działce o numerze geodezyjnym "[...]". W uzasadnieniu skargi podała, iż wniosek w tej sprawie złożyła w dniu 1 kwietnia 2004r. Po rozpatrzeniu niniejszego wniosku, Starosta w dniu "[...]" r. wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wraz z adaptację poddasza na mieszkanie o powierzchni zabudowy - 50,92 m2, powierzchni użytkowej - 89,56 m2, oraz kubaturze 362,60 m3, w miejscowości "[...]", gm. "[...]", na działce o numerze ewidencyjnym gruntu "[...]". Na skutek odwołania od wymienionej decyzji złożonego przez B. K., właścicielkę posesji graniczącej z działką Inwestora, Wojewoda decyzją z dnia "[...]" r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W dniu "[...]" r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w "[...]" wydał decyzję nakazującą W. D. rozbiórkę wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzja ta wydana została na skutek wniosku B. K. i dokonanych w związku z tym wnioskiem oględzin rozbudowy budynku mieszkalnego dwurodzinnego, wykonywanego przez W. D. w miejscowości "[...]", gmina "[...]", na działce numer "[...]". Na powyższe rozstrzygnięcie W. D. wniosła odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na skutek którego to odwołania, decyzją z dnia "[...]" r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając nakazanie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu za uzasadnione. W dniu 28 grudnia 2006r. W. D. wystąpiła do Starosty z zapytanie dotyczącym przyczyn bezczynności organu w przedmiocie braku ponownego rozpatrzenia sprawy skierowanej do ponownego rozpatrzenia decyzją Wojewody z dnia "[...]" r. W dniu 5 stycznia 2007r. Starosta w odpowiedzi na zapytanie W. D. wskazał, iż pracownicy organu nie przeprowadzili postępowania we wskazanym zakresie z uwagi na wyrażane przez wnioskodawczynię wątpliwości dotyczące trudności w kontynuowaniu inwestycji. Przedmiotowy fakt został jednak uznany przez Starostę za uchybienie. Jednocześnie Starosta oświadczył, iż zobowiąże Kierownika stosownego wydziału do przeprowadzenia postępowania administracyjnego, jednak dopiero po zakończeniu prowadzonego postępowania przez organy nadzoru budowlanego. Ponadto W. D. wystąpiła do Wojewody ze skargą na bezczynność Starosty w sprawie wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego w miejscowości "[...]", gmina "[...]", na działce o numerze geodezyjnym . Na skutek skargi, postanowieniem z dnia "[...]" r. Wojewoda wyznaczył Staroście dodatkowy termin załatwienia sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie złożonego w dniu 1 kwietnia 2004r. wniosku o pozwolenie na budowę - rozbudowę budynku mieszkalnego z adaptacją poddasza na mieszkanie w miejscowości "[...]", gmina "[...]", na działce o numerze "[...]", w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia. W dniu 26 stycznia 2007r. Starosta wniósł do Sądu odpowiedź na skargę, podnosząc jej bezzasadność i żądając jej odrzucenia. Organ podniósł, iż na skutek skargi złożonej przez skarżącą do Wojewody, ten wydał w dniu "[...]"r. postanowienie i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy. Na skutek postępowania administracyjnego wszczętego w związku z postanowieniem Wojewody, Starosta decyzją z dnia "[...]" r. odmówił W. D. udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego z adaptacją poddasza na mieszkanie w miejscowości "[...]", gmina "[...]", na działce numer "[...]", podnosząc, iż organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany w stosunku, do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu polegającą na powstrzymaniu się od wydania decyzji administracyjnej - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W chwili wniesienia skargi przedmiot sprawy podlegający kontroli sądu administracyjnego istniał, gdyż wniosek skarżącej z dnia 1 kwietnia 2004r. nie został rozpoznany i nie została wydana decyzja administracyjna w tej sprawie. Gdyby stan sprawy nie zmienił się należałoby rozstrzygnąć, czy skarga zasługuje na uwzględnienie, czy też jest bezzasadna. Jednakże po wniesieniu skargi Starosta załatwił wniosek skarżącej z dnia 1 kwietnia 2004r. wydając w dniu "[...]"r. decyzję, znak "[...]" , odmawiającą pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego z adaptacją poddasza na mieszkanie w "[...]", Gm. "[...]", na działce o nr "[...]". Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna jego wszczęcia, a organ administracji nie pozostaje już w bezczynności. Powyższe okoliczności świadczą o tym, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., albowiem zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi uwzględnił tę skargę do dnia rozpoczęcia rozprawy. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 tegoż artykułu stało się bezprzedmiotowe. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło