II SAB/Ol 4/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta Miasta E. w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia M. S. reprezentowany przez radcę prawnego – A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. na bezczynność Prezydenta Miasta E. w zakresie uzgodnienia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie myjni samochodowej oraz budynku dla potrzeb obsługi myjni działki nr "[...]" położonej w E. przy ul. K. "[...]". Podał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia "[...]" uchylił postanowienie Ministra Środowiska oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji w zakresie uzgodnienia przedmiotowej inwestycji. Podano, iż postanowienie to wraz z aktami sprawy zostało przekazane organowi II Instancji tj. Wojewodzie, a do chwili obecnej ani Wojewoda, ani Prezydent Miasta E. nie wydał rozstrzygnięcia, uchybiając obowiązkowi określonemu w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie zawiadomiono też skarżącego o przyczynach zwłoki i nie wskazano nowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta E. wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. Wyjaśniono, iż postępowanie w sprawie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest zawieszone do czasu zakończenia procedury dokonania uzgodnienia przez Wojewodę. Stąd przewlekłość postępowania – jeśli ma miejsce – to wynika z przyczyn niezależnych od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu sprawy dotyczącej uzgodnienia warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji. Zgodnie jednak z treścią art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z tym pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia dokumentu potwierdzającego wniesienie takiego zażalenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże w zakreślonym terminie nie nadesłano żądanego dokumentu. W związku z tym uznać należy, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym i dlatego jego skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie należy wskazać, iż w sprawie zakończonej powołanym przez pełnomocnika skarżącego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia "[...]" (Sygn. akt "[...]") orzekał Wojewoda jako organ I instancji oraz Minister Środowiska jako organ odwoławczy. Zatem wątpliwości budzi wskazanie Prezydenta Miasta E. jako organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy, dotyczącej uzgodnienia warunków zabudowy. Z uwagi jednak na odrzucenie skargi z wyżej podanego powodu Sąd nie badał tej okoliczności. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej.