II SAB/Ol 40/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy A w przedmiocie rozpoznania wniosku o uchylenie decyzji postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy A, polegającą na braku wydania decyzji w przedmiocie wniosku o uchylenie decyzji tego organu z dnia "[...]" o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na połączeniu istniejącego stawu w A na działce nr "[...]" z jeziorem A dla bezpiecznej przystani małych jachtów i kajaków wychodzących z A. W dniu 16 maja 2012 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono wezwanie do nadesłania w terminie 7 dni dokumentu potwierdzającego złożenie przed wniesieniem skargi do Sądu zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Do dnia dzisiejszego do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na to wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, w skrócie: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza w sprawie dotyczącej środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie zażalenia, o którym mowa we wspomnianym wyżej przepisie, może świadczyć o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowić legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (teza wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 1999 r., IV SAB 43/99 – LEX nr 48184). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia na niezałatwienia sprawy w terminie przez Burmistrza Miasta A. Pomimo wezwania o nadesłanie dokumentu potwierdzającego złożenie zażalenia, pełnomocnik skarżącego takiego dokumentu nie przedstawił. Z powyższego wynika, iż w rozpatrywanym przypadku nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż strona nie wyczerpała przysługujących jej środków prawnych w postępowaniu administracyjnym. Z tej przyczyny przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W takiej sytuacji, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony wpis podlega zwrotowi.