II SAB/Ol 40/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Organu prowadzącego Liceum oraz Komitetu Głównego Ogólnopolskiej Olimpiady na bezczynność Dziekana Wydziału w rozpoznaniu wniosku o kontynuowanie patronatu organizacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Organ Prowadzący Liceum oraz Komitet Główny Ogólnopolskiej Olimpiady (dalej jako: "strona", "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Dziekana Wydziału (dalej również jako: "Dziekan") w rozpoznaniu wniosku o kontynuowanie patronatu organizacyjnego. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 30 października 2020 r. Przewodniczący Komitetu Głównego Ogólnopolskiej Olimpiady zwrócił się z prośbą do Dziekana Wydziału o kontynuowanie i wyrażenie zgody na objęcie patronatu organizacyjnego nad Ogólnopolską Olimpiadą. Odpowiadając na wniosek, pismem z dnia 18 listopada 2020 r., Dziekan Wydziału wskazał, że nie ma możliwości objęcia patronatem organizacyjnym ww. Olimpiady. Skarżący, powołując się na współpracę w latach poprzednich, dwukrotnie - pismami z dnia 26 listopada 2020 r. oraz 4 lutego 2021 r. zwracał się z prośbą do Dziekana o zmianę decyzji w sprawie rezygnacji z patronatu nad ww. Olimpiadą. W piśmie z dnia 16 lutego 2021 r. Dziekan podtrzymał swoje negatywne stanowisko w sprawie udzielenia patronatu ww. Olimpiadzie. W powołanej na wstępie skardze strona wniosła m.in. o zobowiązanie Dziekana Wydziału do pozytywnego rozpoznania wniosku o kontynuowanie patronatu organizacyjnego nad Ogólnopolską Olimpiadą i organizacji eliminacji okręgowych dla uczniów szkół województwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie przez sąd administracyjny legalności działania organów administracji publicznej jest możliwe wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Kognicję sądu administracyjnego wyznacza treść art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej powoływana jako "p.p.s.a."), zgodnie, z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że wszelka działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z powołanego art. 3 p.p.s.a., w którym zostały enumeratywnie wyliczone formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej. Zasadnicze cechy innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13, pub. ONSAiWSA 2014/1/2, stwierdzając, że w ramach art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można zakwalifikować akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., b) są podejmowane w sprawach indywidualnych, c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych, d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność. Takich cech nie nosi czynność Dziekana polegająca na odmowie objęcia patronatem przedmiotowej olimpiady. Przedmiot skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie podlega kognicji sądów administracyjnych, bowiem nie mieści się w żadnej kategorii aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Organizacja Ogólnopolskiej Olimpiady jest przeprowadzana na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (Dz. U. z 2020 r. poz. 1036). Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia Olimpiady mogą być organizowane przez szkoły wyższe, jednostki naukowe i inne podmioty prowadzące statutową działalność oświatową lub naukową, zwane dalej "organizatorami". W organizacji olimpiad mogą uczestniczyć kuratorzy oświaty. Organizator powołuje komitet główny olimpiady, określając w akcie powołania nazwę olimpiady i siedzibę komitetu głównego. W skład komitetu głównego wchodzą nauczyciele akademiccy, nauczyciele szkół, o których mowa w § 7 ust. 1, oraz specjaliści z zakresu dziedzin nauk objętych programem olimpiady (ust.2.) Komitet główny olimpiady opracowuje i przedstawia do zatwierdzenia organizatorowi program olimpiady oraz regulamin olimpiady (ust.3). Jak wynika z ust.2 § 9 rozporządzenia udział w komitecie głównym olimpiady nauczycieli akademickich jest dobrowolny. Żaden przepis ww. rozporządzenia ani ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( t.j. Dz. U z 2019 r., poz. 1481 z późn. zm.), ani też ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ( t.j. Dz. U .2021r., poz. 478) nie nakładają na władze publicznych szkół wyższych żadnych obowiązków w zakresie współpracy w organizowaniu olimpiad. Współdziałanie różnych podmiotów na tej płaszczyźnie nie znajduje oparcia w przepisach prawa administracyjnego i nie wymaga władczego działania. Niewyrażenie zgody na objęcie olimpiady patronatem nie jest zatem aktem, ani czynnością z zakresu administracji publicznej. Wobec tego organ nie był zobligowany do podjęcia żadnych czynności związanych z wnioskiem skarżącego, które miałyby swoje umocowanie ustawowe na gruncie prawa administracyjnego lub postępowania administracyjnego. Organ udzielił jedynie pisemnej odpowiedzi nie wyrażając zgody na objęcie patronatem organizacyjnym Olimpiady. Pismo to nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skoro sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to nie przysługuje również skarga na bezczynność w tym przedmiocie. Powyższe czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.