II SAB/Ol 41/09
PostanowienieWSA w Olsztynie2009-10-16
Skład orzekający: Tadeusz Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniosła zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a przez wyczerpanie należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, środkiem tym jest zażalenie do organu wyższego stopnia, którego wniesienie jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący J. i T. G. zarzucili Burmistrzowi bezczynność w przedmiocie niewykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza zezwalającą na zajęcie pasa drogowego. Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego złożenie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Burmistrza, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uzupełnili braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2009r. sprawy ze skargi J. i T. G. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie niewykonania przez Burmistrza decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" postanawia odrzucić skargę.
W skardze, która wpłynęła do tut. Sądu w dniu 10 lipca 2009r. skarżący J. i T. G. zarzucili Burmistrzowi zaniechanie czynności administracyjnych polegających na niewykonaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", w której Kolegium uchyliło w całości decyzję Burmistrza z dnia "[...]"
w sprawie zezwolenia na zajęcie 19,19 m kw. pasa drogowego drogi gminnej i umorzyło postępowanie organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę pismem z dnia 11 sierpnia 2009r. organ wniósł o jej oddalenie.
Ponadto J. i T. G. zostali wezwani na podstawie zarządzenia
z dnia 10 września 2009r. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego złożenie - przed wniesieniem skargi do sądu - zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Burmistrza, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 14 września 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest
w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi J. i T. G. jest bezczynność Burmistrza w sprawie niewykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" Zasadnym jest tu wskazać, iż zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie zażalenia, o którym mowa we wspomnianym wyżej przepisie, może świadczyć o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowić legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (teza wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 1999r., IV SAB 43/99 - LEX nr 48184).
Pomimo wezwania skarżących na podstawie zarządzenia z dnia 10 września 2009r. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego złożenie - przed wniesieniem skargi do sądu - zażalenia do organu wyższego stopnia czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Burmistrza, pod rygorem jej odrzucenia (wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2009r.), skarżący stosownego dokumentu nie nadesłali.
Wobec powyższego bezspornym jest, iż w kontekście przedmiotowej sprawy nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego, gdyż strona nie wyczerpała przysługujących jej środków prawnych w postępowaniu administracyjnym. Skarżący po prostu nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność, co oznacza, iż nie wyczerpali przysługujących mu możliwości odwoławczych w postępowaniu administracyjnym i nie mogli skutecznie wnieść skargi do sądu.
W związku z powyższym skarga na bezczynność Burmistrza
w sprawie niewykonania decyzji Kolegium z dnia 27 kwietnia 2009r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło