II SAB/Ol 42/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie unieważnienia decyzji Wójta Gminy w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia W dniu 13 marca 2014 r. Stowarzyszenie A wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu sprawy dotyczącej unieważnienia decyzji nr [...] z dnia [...] wydanej przez Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej planowanej na działkach nr [...], położonych w obrębie geodezyjnym B., nr [...], położonych w obrębie Ś. oraz nr [...], położonych w obrębie B., zarzucając organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez rażące naruszenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wniesiono o zobowiązanie Kolegium, do wykonania niezbędnych czynności w określonym terminie oraz ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W treści uzasadnienia skargi m.in. przedstawiono pogląd wyrażony w postanowieniu NSA sygn. I OSK 480/06, iż w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego lub ministra, tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. nie ma zastosowania, gdyż nad tymi organami nie ma w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania przez skarżącego przed wniesieniem skargi trybu postępowania w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. uczestnicy postępowania: Spółka A oraz Spółka B, powołując się na treść art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnieśli o odrzucenie skargi na bezczynność organu wobec niezachowania warunków formalnych do jej wniesienia. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, informacji czy przed wniesieniem skargi do Sądu Stowarzyszenie wezwało organ do usunięcia naruszenia prawa. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. wezwano Stowarzyszenie A do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona. Obydwa zarządzenia zostały doręczone Stowarzyszeniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. (karta 15 akt). W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, jak również nie udzieliła odpowiedzi czy przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na braku rozpoznania w formie procesowej wniosku o unieważnienie decyzji Wójta Gminy z dnia [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej planowanej na działkach nr [...], położonych w obrębie geodezyjnym B., nr [...], położonych w obrębie Ś. oraz nr [...], położonych w obrębie B. W ocenie skarżącego brak było podstaw do niezałatwienia sprawy w terminie. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm) zwanej dalej: kpa, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856, ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu m.in. przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zatem stosownie do art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z przekazanych sądowi akt sprawy wynika natomiast, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, bowiem w treści skargi wskazała, że w przypadku skargi na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego nie jest zobligowana do złożenia zażalenia do organu wyższej instancji, jak również na wezwanie sądu o poinformowanie czy takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone nie udzieliła w zakreślonym jej terminie odpowiedzi. Zatem jak wynika z powyższego oraz przekazanych ze skargą akt administracyjnych tej sprawy, strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie jej przysługiwały, gdyż nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. Nadto należy również wskazać na kolejną przesłankę odrzucenia skargi bowiem strona nie dopełniła wymogów formalnych skargi, gdyż wezwana do uiszczenia wpisu nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 220 § 3 ustawy ppsa. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżące stowarzyszenie zostało pouczone o skutkach nieuiszczenia wpisu, a wobec tego bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie skargi, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.