II SAB/Ol 43/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2013r. sprawy ze skargi E. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy postanawia odrzucić skargę. Decyzją nr "[...]" z dnia 16 marca 2011r. Wójt Gminy, po rozpatrzeniu wniosku S. W., ustalił warunki zabudowy i sposób zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego (obory) na części działki nr "[...]" i budowie budynku inwentarsko-gospodarczego na części działki nr "[...]", obręb C., gmina K., w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym o łącznej powierzchni 45 ha. W dniu 25 października 2012r. E. Ś., zamieszkały C. nr "[...]", wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem organu I instancji, o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, zarzucając jej niedotrzymanie warunków podziału drogi nr "[...]" i spowodowanie utrudnień w komunikacji. W dniu 28 marca 2013r. E. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się pociągnięcia organu do odpowiedzialności według prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm., powoływanej jako: "p.p.s.a."), wobec wniesienia skargi bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z przekazanych wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że w dniu 8 kwietnia 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wnioskowanej decyzji, o czym zawiadomiono E. Ś. w dniu 10 kwietnia 2013r. W piśmie tym organ poinformował strony z powołaniem się na art. 36 k.p.a., że merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie zostanie podjęte po uprawomocnieniu się postanowień z dnia 8 kwietnia 2013r. odmawiających wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności tej decyzji z wniosku K. i H. Ś. W piśmie z dnia 16 kwietnia 2013r. (data nadania pocztowego) E. Ś. wskazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, że naruszyło terminy w załatwieniu sprawy. Stwierdził, że sprawa winna być rozpatrzona najpóźniej w 2012 r. Podniósł, że powoływanie się przez organ w zawiadomieniu na art. 36 k.p.a. jest naruszeniem prawa, gdyż wnioski innych osób nie mają żadnego wpływu na podjęcie decyzji w sprawie. Zarzucił organowi, że świadomie przeciąga terminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Przedmiotowa skarga nie spełnia wymogu o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na bezczynność zastosowanie ma art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., też jako: "k.p.a."), który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle tych unormowań wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które jest organem wyższego stopnia, zależy od uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być dokonane w każdym czasie, ale przed wniesieniem skargi do sądu (por. T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, 2005r. wyd. LexisNexis, s. 244). W rozpatrywanym przypadku skarżący nie dochował tego wymogu przed wniesieniem niniejszej skargi. Dopiero w dniu 16 kwietnia 2013r. ( data stempla pocztowego) skarżący skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo, w którym zarzuca organowi niedochowanie terminów załatwienia sprawy. Czynność ta miała jednak miejsce już po wniesieniu skargi i nie może być potraktowana jako spełnienie warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym musi bowiem nastąpić jeszcze przed wniesieniem skargi. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych też względów przedmiotową skargę należało odrzucić.