II SAB/Ol 52/08
PostanowienieWSA w Olsztynie2008-11-27
Skład orzekający: Katarzyna Matczak, Hanna Raszkowska, Adam Matuszak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy wniesienie zażalenia na czynność organu niższego stopnia było niedopuszczalne z powodu niewłaściwości organu odwoławczego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli dotyczy sytuacji, w której wniesienie zażalenia na czynność organu niższego stopnia było niedopuszczalne z powodu niewłaściwości organu odwoławczego. W takim przypadku organ odwoławczy nie jest zobowiązany do wydania postanowienia w przedmiocie zażalenia, a tym samym nie można mówić o jego bezczynności w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
J. N. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Marszałka Województwa w sprawie unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły. Kolegium poinformowało skarżącego, że unieważnienie konkursu nie następuje w drodze decyzji lub postanowienia, a zatem nie ma zastosowania art. 37 k.p.a. W odpowiedzi J. N. wniósł skargę do WSA na bezczynność Kolegium. Sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły postanawia Odrzucić skargę
Pismem datowanym na dzień "[...]" 2008r. J. N. wniósł na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność Marszałka Województwa w sprawie unieważnienia konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania w "[...]".
Pismem z dnia "[...]" 2008r., znak "[...]", Kolegium poinformowało J. N., iż w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855) unieważnienie konkursu lub odmowa jego unieważnienia przez organ prowadzący szkołę lub placówkę nie następuje w drodze decyzji lub postanowienia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wobec czego w sprawie nie ma zastosowania art. 37 k.p.a. Dlatego też pismo zarzucające Marszałkowi Województwa bezczynność w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora ZS z UJN nie kwalifikuje się jako zażalenie z art. 37 k.p.a.
W odpowiedzi na powyższe J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. Podniósł, iż w zażaleniu z dnia "[...]" 2008r. wniósł o wydanie postanowienia, tymczasem wystosowanie przez Kolegium pisma z dnia "[...]" 2008r., nie posiadającego cech aktu administracyjnego, pozbawia go szansy odwołania się.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wskazało, iż art. 37 k.p.a. nie określa w jakiej formie prawnej organ wyższego stopnia załatwia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ niższego stopnia, a przyjęło się, że w formie postanowienia. Postanowienie to nie należy jednak do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1279 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Na postanowienie to nie służy bowiem zażalenie, jako że zażalenie służy tylko wówczas, gdy k.p.a. tak stanowi. Nie jest ono również postanowieniem kończącym postępowanie ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Na niewydanie takiego postanowienia nie służy skarga do sądu administracyjnego i to niezależnie od tego, czy niewydanie było zasadne czy też nie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Przedmiotowy zakres kontroli, jaką sprawują sądy administracyjne określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki przewidziane w tych przepisach.
Z powyższych przepisów wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy nie podejmuje on stosownych rozstrzygnięć (decyzji, postanowień) w postępowaniu administracyjnym lub nie wydaje innych niż określone w pkt 1-3 aktów, bądź nie podejmuje czynności wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga w istocie sprowadza się do żądania nakazania przez Sąd Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu wydania postanowienia uwzględniającego zażalenie na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie unieważnienia konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania.
Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t. Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów k.p.a., w indywidualnych sprawach administracji publicznej, należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W odniesieniu do spraw dotyczących konkursu na stanowisko dyrektora szkoły brak jest przepisów szczególnych przyznających kolegium uprawnienia do ingerencji w te sprawy. Powyższe kwestie regulują przepisy wskazanego przez Kolegium rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej. Z § 8 tegoż rozporządzenia wynika, iż organ prowadzący szkołę lub placówkę unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w określonych enumeratywnie przypadkach. Ponieważ Zespół Szkół z Ukraińskim Językiem Nauczania jest szkołą prowadzoną przez samorząd województwa, którego organem prowadzącym jest Zarząd Województwa - art. 5c ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) - to tylko ten organ właściwy jest do unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły. Dlatego też wniesienie zażalenia do Kolegium było niedopuszczalne, bowiem Kolegium, jako organ niewłaściwy, nie mogło go rozpoznać w formie postanowienia. Nie jest zatem dopuszczalna skarga na bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu zażalenia, którego wniesienie było niedopuszczalne.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.
-----------------------
3
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło