II SAB/Ol 52/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012r. sprawy ze skargi M. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w w rozpoznaniu odwołania z dnia"[...]". oddala skargę Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., działając z upoważnienia Wójta Gminy D., odmówił M. R. przyznania pomocy finansowej w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup opału, leków i żywności oraz kuchenki gazowej lub elektrycznej. W dniu 26 kwietnia 2012r. (data nadania przesyłki pocztowej) M. R. wniósł odwołanie od tej decyzji bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Po otrzymaniu akt administracyjnych od organu I instancji, które wpłynęły do Kolegium 21 maja 2012r., organ ten - decyzją z dnia 28 maja 2012r., "[...]", uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja ta została wysłana do strony 13 czerwca 2012r., w aktach brak jest jednak zwrotnego potwierdzenia jej doręczenia. W dniu 4 czerwca 2012r. M. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na "opieszałość S.K.O w E." w rozpoznaniu jego odwołania. Zarzucił przy tym organowi I instancji rażące łamanie prawa oraz nieprawidłowe ustalenie jego dochodu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej działalności organu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z treści art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest skargą w odrębnej, samodzielnej ze względu na podstawy prawne, sprawie. Sąd zaś, rozpoznając tą skargę, nie kontroluje poprawności merytorycznej podjętych w takim postępowaniu rozstrzygnięć. Stąd też, w niniejszej sprawie nie mogły odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego kierowane względem organu I instancji i wydanej przez niego decyzji. Zauważyć także należy, że przed wniesieniem skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło już odwołanie skarżącego i decyzją z dnia 28 maja 2012r., "[...]", uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Załatwienie sprawy przez organ odwoławczy nie czyni jednak bezprzedmiotowym rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania odwoławczego. Jak słusznie bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lipca 2012r., sygn. akt II OSK 1031/12, "o ile wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni z natury rzeczy niemożliwym zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważenia, czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny (art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a.)". W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego wszczętego na skutek odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia "[...]". Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić w postępowaniu odwoławczym nie później niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zdaniem Sądu, działania podjęte w niniejszej sprawie przez organ odwoławczy znajdują oparcie w powołanych przepisach prawa. Jak wynika bowiem z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych, w dniu 26 kwietnia 2012r. (data nadania przesyłki pocztowej) skarżący – mimo prawidłowego pouczenia o trybie i sposobie wniesienia odwołania, zawartego w decyzji organu I instancji - wniósł odwołanie od tej decyzji bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zamiast do Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., działającego w niniejszej sprawie z upoważnienia organu I instancji. Kolegium, niezwłocznie po otrzymaniu tego odwołania, w dniu 8 maja 2012r. przesłało jego kopię organowi I instancji z prośbą o nadesłanie całości akt sprawy. Akta te wpłynęły do Kolegium w dniu 21 maja 2012r., a decyzją z dnia 28 maja 2012r. organ ten zakończył postępowanie odwoławcze wydając powołaną już decyzję "[...]". Wskazane okoliczności sprawy pozwalają na stwierdzenie, że odwołanie skarżącego zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze bez zbędnej zwłoki. W niniejszej sprawie nie sposób pominąć także faktu, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest organem kolegialnym, który zgodnie z art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), orzeka w składzie trzyosobowym, a jego orzeczenia zapadają po przeprowadzeniu rozprawy lub na posiedzeniu niejawnym. Taka forma organizacyjna czasami może ewentualnie wpłynąć na wydłużenie terminu dokonania niektórych czynności procesowych, a w kontrolowanej sprawie może stanowić usprawiedliwienie wysłania do skarżącego decyzji Kolegium dopiero w dniu 13 czerwca 2012r., mimo jej wydania już 28 maja 2012r. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.