II SAB/Ol 54/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2006 r, sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia 29 września 2004 r., 5 października 2004 r., 7 października 2004 r. i 8 października 2004 r. dotyczących zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. W dniu 14 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga J. W., w której zarzucił Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej zwłokę w rozpatrzeniu jego wniosku o udzielenie pomocy na zakup żywności. W odpowiedzi na skargę Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o umorzenie postępowania stwierdzając, że w dniu "[...]"lipca 2005 r. wydano decyzję nr "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu niezbędnie było uprzednie wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie, stosownie do art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia wyklucza skuteczne wniesienie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.