II SAB/Ol 59/05
PostanowienieWSA w Olsztynie2005-09-21
Skład orzekający: Alicja Jaszczak-Sikora
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy brak reakcji organu nadzoru na wniosek strony o stwierdzenie nieważności uchwały organu gminy stanowi bezczynność organu uzasadniającą skargę do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Brak reakcji organu nadzoru na pismo strony, w którym żąda ona stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, nie stanowi bezczynności organu uzasadniającej dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy organ nadzoru prowadzi z urzędu, a nie na wniosek osób trzecich.Stan faktyczny
T. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 21 kwietnia 2005 roku o stwierdzenie nieważności uchwał Rady Gminy. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy organ nadzoru prowadzi z urzędu, a nie na wniosek osób trzecich.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 21 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2005 roku sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 21 kwietnia 2005 roku o stwierdzenie nieważności uchwał Rady Gminy postanawia odrzucić skargę.
T. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 21 kwietnia 2005 roku o stwierdzenie nieważności uchwał Rady Gminy w sprawie uznania jej skarg na działanie organów gminy za bezzasadne.
W odpowiedzi Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy organ nadzoru prowadzi zawsze z urzędu, a nie na wniosek osób trzecich. Żaden przepis prawa nie zobowiązuje organu nadzoru do wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji odmawiającej uwzględnienia wniosku o stwierdzenie nieważności takiej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 3 § l Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Sądy te orzekają w sprawach skarg na podejmowane przez organy decyzje administracyjne, postanowienia oraz akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 4-7 P.p.s.a. Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów związaną z procesem podejmowania decyzji administracyjnych, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (na mocy art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).
Zatem przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być taka bezczynność organu, która polega np. na nie wydaniu decyzji w sprawie, która w świetle przepisów materialnego prawa administracyjnego podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej.
T. P. domagała się od Wojewody stwierdzenia nieważności uchwał Rady Gminy. Tymczasem postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, uregulowane przepisami Ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001, nr 142, póz. 1591 ze zm.), organ nadzoru prowadzi zawsze z urzędu, a nie na wniosek osób trzecich. To organ nadzoru decyduje, czy uchwała podjęta przez organ gminy powinna być wzruszona i czy w tym celu należy wszcząć postępowanie nadzorcze.
W tej sytuacji brak reakcji organu nadzoru na pismo skarżącej, w którym żąda ona stwierdzenia w trybie nadzoru nieważności uchwały organu gminy nie jest bezczynnością organu uzasadniającą dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 8 kwietnia 1992 roku, SAB/Wr 16/92, Wspólnota 1992/29/21).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § l pkt l Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło