II SAB/Ol 61/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na bezczynność Starosty G. w udostępnieniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. D.D. złożył wniosek do Starosty G. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej wydanych przez ten organ pozwoleń na budowę pomników w W. i Z., ewentualnie zgłoszeń inwestorów. Pismem z dnia 27 marca 2014 r. Starosta udostępnił skany zgłoszenia robót budowlanych dotyczących pomnika w Wydminach za udostępnienie tej informacji, natomiast w piśmie z dnia 9 maja 2014 r. wyjaśnił, że na budowę pomnika w Zelkach nie wydano pozwolenia na budowę i nie przyjęto zgłoszenia inwestora. Następnie wnioskodawca złożył skargę, w której zarzucił organowi administracji bezczynność w udzieleniu informacji publicznej, zarzucając, że nie udostępniono mu dokumentów dotyczących pomnika w Z. W odpowiedzi na skargę Starosta G. wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 23 maja 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 27 maja 2014 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 3 czerwca 2014 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.