II SAB/Ol 62/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. B. na bezczynność Rady Powiatu w rozpoznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. F. B., powołując się na art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym, wezwał Radę Powiatu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na publikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego uchwał Rady Powiatu w sprawie rozpatrzenia jego skarg na Starostę. W uzasadnieniu stwierdził, iż zgodnie z art. 43 ust. 2 wskazanej ustawy, przewodniczący rady powiatu kieruje do publikacji tylko uchwały będące aktami prawa miejscowego, tymczasem wskazane uchwały waloru takiego nie posiadają, a więc ich publikowanie w Internecie jest bezprawne. Wskazał, iż toczące się wcześniej postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w sprawie II SA/Ol 923/10 pozwoliło jedynie na ustalenie, że tryb podejmowania i treść uchwał tego rodzaju nie podlega kontroli sądowej, ale nie jest to równoznaczne z brakiem sądowej kontroli nad bezprawnym ich publikowaniem. Przewodniczący Rady Powiatu przekazał wezwanie organowi prowadzącemu BIP - Staroście. W odpowiedzi na wezwanie, zawartej w piśmie z dnia 7 lipca 2011 r., Starosta poinformował F. B., iż podstawą publikacji jest art. 8 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowiący, iż podmioty obowiązane do udostępniania w BIP informacji publicznych obok informacji obligatoryjnych mogą udostępniać także inne informacje publiczne, jakimi są niewątpliwie uchwały rady powiatu. W skardze do Sądu F. B. wniósł o stwierdzenie bezczynności Rady Powiatu w rozpoznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na publikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego uchwał Rady Powiatu w sprawie rozpatrzenia jego skarg na Starostę. Wniósł o równoczesne stwierdzenie niezgodności z prawem dokonywania tych publikacji. Skarżący stwierdził w uzasadnieniu, iż naruszało to jego prawa obywatelskie, jego prawa człowieka i jego dobra osobiste. Podkreślił, że publikacja pierwszej z uchwał była poprzedzona upublicznieniem w biuletynie jej projektu z ujawnieniem jego imienia i nazwiska, za co nigdy go nie przeproszono. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Powiatu wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, iż zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, na którym oparte zostało wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, każdy czyj interes prawny został naruszony uchwałą organu z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć tę uchwałę do sądu administracyjnego. F. B. nie wezwał Rady Powiatu do zmiany przedmiotowych uchwał, lecz do zaprzestania ich publikowania w Biuletynie Informacji Publicznej. Ponadto uchwała rady powiatu podjęta w trybie działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Zatem skarżący wezwał organ do wykonania czynności, które nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Nie są to bowiem akty lub czynności w szczególności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z powyższych względów brak było podstaw prawnych do wezwania o usunięcie naruszenia prawa, a następnie do zaskarżenia organu do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Jak wynika z powyższego, skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub z dokonaniem czynności dotyczących indywidualnych uprawnień lub obowiązków strony postępowania wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest skarga na bezczynność w rozpoznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na publikowaniu w internetowym Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego uchwał Rady Powiatu w sprawie rozpatrzenia jego skarg na Starostę. Rozstrzygające znaczenie w niniejszej sprawie ma zatem odpowiedź na pytanie, czy istnieje przepis prawa, który uprawniałby skarżącego do wpływania na zawartość Biuletynu Informacji Publicznej. Zakres realizacji tego sposobu dostępu do informacji publicznych wynika z treści art. 8 i 9 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.; dajej w skrócie u.d.p.) a także z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 2002 r. w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej (Dz. U. Nr 67, poz. 619). Udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej ma charakter generalny i nie wymaga wniosku żadnego podmiotu. Następuje ono ex lege, w wyniku realizacji obowiązku nałożonego na organy administracji publicznej, określonego w art. 8 ust. 3 u.d.p. i obejmuje całodobowy i nieprzerwany dostęp do informacji publicznych, spełniających warunki określone w art. 8 u.d.p. oraz do dodatkowych informacji odpowiadających wymogom sformułowanym w art. 8 ust. 6 u.d.p. Skoro zatem nie istnieje przepis prawa, który uprawniałby jakikolwiek podmiot do żądania zamieszczenia bądź też usunięcia z Biuletynu Informacji Publicznej określonej informacji publicznej, to dalsze rozważania należy przenieść na grunt ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w art. 3 § 2 pkt 4 stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten stanowi o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w postępowaniach administracyjnych, jednakże podejmowanych, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnych, w sprawach indywidualnych, a więc skierowanych do określonych adresatów. Nie ulega przy tym wątpliwości, że za czynność, na którą może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, uznać można wyłącznie czynność skierowaną do oznaczonego podmiotu, dotyczącą ściśle określonego uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, a samo to uprawnienie lub obowiązek jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Tylko w takich kategoriach spraw dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność organu (art. 3 ust. 2 pkt 8 p.p.s.a.). Udostępnienie w biuletynie uchwał rady powiatu niewątpliwie nie ma charakteru indywidualnego, gdyż podejmowane w tym zakresie czynności nie są skierowane do indywidualnie oznaczonego adresata. Pochodną niedopuszczalności skargi sądowo- -administracyjnej na takowe czynności jest niedopuszczalność przedmiotowej skargi na bezczynność w rozpoznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt I OSK 169/09; publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.