II SAB/Ol 66/15
PostanowienieWSA w Olsztynie2015-12-21
Skład orzekający: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalne, gdy skarżący po zapoznaniu się z odpowiedzią organu na skargę uznał, że był w błędnym przekonaniu co do posiadania przez organ dodatkowego dokumentu?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalne, gdy skarżący po zapoznaniu się z odpowiedzią organu na skargę uznał, że był w błędnym przekonaniu co do posiadania przez organ dodatkowego dokumentu. Sąd jest związany skutecznym cofnięciem skargi, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w udostępnieniu informacji publicznej, zarzucając nieudostępnienie nieprawomocnego postanowienia. Prokurator w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie zostało wydane postanowienie kończące postępowanie w jednej ze spraw. Następnie Stowarzyszenie cofnęło skargę, uzasadniając to błędnym przekonaniem co do posiadania przez Prokuratora dodatkowego postanowienia.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na bezczynność Prokuratora Rejonowego w "[...]" w udostępnieniu informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego.
W dniu 29 kwietnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej w "[...]" wpłynął drogą mailową wniosek Stowarzyszenia "[...]" o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie skanów postanowień wydanych w latach 2012, 2013, 2014, 2015 w związku z postępowaniami dotyczącymi przestępstwa wskazanego w art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 z późn. zm.).
Pismem z dnia 6 maja 2015 r. Prokurator Rejonowy w "[...]" udzielił odpowiedzi na wniosek, przesyłając odpisy postanowień wydanych w sprawach o sygnaturach: Ds. 14/12, Ds. 15/12, Ds. 210/12 i Ds. 333/13. Poinformował, iż w sprawie o sygn. akt Ds. 1163/14 postępowanie jest nadal prowadzone. Pismo z załącznikami zostało wysłane Stowarzyszeniu drogą mailową 7 maja 2015 r.
W dniu 28 września 2015 r. Stowarzyszenie wniosło do Sądu skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w "[...]", w której postawiło zarzut nieudzielenia informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia 29 kwietnia 2015 r. Jako główny powód wskazane zostało nieudostępnienie nieprawomocnego postanowienia. Skarżący wskazał też, iż w dniu 6 sierpnia 2015 r. ponownie zwrócił się o udostępnienie wnioskowanych informacji, zwracając uwagę na to, iż nieprawomocność postanowienia nie ma znaczenia w kontekście udostępnienia go w trybie dostępu do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Zastępca Prokuratora Rejonowego w "[...]" wniósł
o jej oddalenie. Wskazał, iż na dzień udzielenia odpowiedzi na wniosek nie zostało wydane postanowienie kończące postępowanie w sprawie o sygn. akt Ds. 1163/14. Zwrócił też uwagę, iż po dokładnym sprawdzeniu poczty mailowej Prokuratury oraz wykazu DOR nie stwierdzono wpływu pisma skarżącego z dnia 6 sierpnia 2015 r.
Pismem z dnia 3 grudnia 2015 r. Stowarzyszenie cofnęło skargę i wniosło
o zwrot uiszczonego wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazało, iż po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę uznało, iż było w błędnym przekonaniu, że Prokurator Rejonowy w "[...]" dysponuje jeszcze jednym postanowieniem, wydanym w postępowaniu o sygn. akt Ds. 1163/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skr. p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś
z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło