II SAB/Ol 67/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Burmistrza Miasta A w udzieleniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 12 czerwca 2013r. A. P. wniósł za pośrednictwem Burmistrza Miasta A do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność tego organu w udostępnieniu informacji publicznej dotyczącej wszystkich faktur wystawionych przez spółkę A dla Urzędu Miejskiego w A za lata 2011, 2012 i rok bieżący, o co wystąpił drogą mailową w dniu 27 maja 2013r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta A wniósł o odrzucenie skargi. Organ podniósł, że wniosek o udostępnienie żądanej informacji został zgłoszony drogą elektroniczną i z nieznanych Burmistrzowi powodów system informacyjny Urzędu Miasta A, automatycznie zakwalifikował wniosek jako spam. Ponieważ skarżący nie zażądał uzyskania potwierdzenia złożonego wniosku, Burmistrz nie miał wiedzy, że takowy wniosek został złożony. Gdyby skarżący skorzystał z trybu określonego w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ po uzyskaniu żądania usunięcia naruszenia prawa zorientowałby się, że wniosek wpłynął i mógłby go rozpoznać. Konieczność wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego wynika wprost z przytoczonych przepisów i znajduje potwierdzenie w orzecznictwie i doktrynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuiszczenia przez skarżącego wymaganego wpisu od skargi. Zważyć należy bowiem, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W myśl art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie, ponadto w sprawie nie występują, zgodnie z odrębnymi przepisami, przesłanki negatywne, takie jak np. stan rzeczy osądzonej, niewyczerpanie toku zaskarżenia w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia albo zaistnienie którejś z negatywnych przesłanek zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, Przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 19 czerwca 2013 r., w dniu 21 czerwca 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazany termin upłyną bezskutecznie w dniu 28 czerwca 2013 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił należnego wpisu. Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie należy wskazać, odnosząc się do zarzutu organu o zaniechaniu przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej w skrócie: "u.d.i.p.") regulujące tryb postępowania w tym przedmiocie nie przewidują bowiem (z wyjątkiem art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 14 ust. 2 tej ustawy, kiedy wydawana jest decyzja administracyjna) żadnych środków zaskarżania dla czynności podejmowanych w ramach tej ustawy, także bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej. Skoro u.d.i.p. poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania, nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej, to należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1013/12 dostępny w bazie orzeczeń NSA). Z powyższych względów Sąd nie podziela stanowiska organu, iż przedmiotowa skarga winna być odrzucona z uwagi na brak wyczerpania trybu administracyjnego, ze względu na brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.