II SAB/Ol 69/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.Z. na bezczynność Wójta Gminy "[...]" w wydaniu decyzji o przyznaniu dożywotniego prawa do korzystania użytkowania z lokalu mieszkalnego postanawia odmówić zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi adwokat będący pełnomocnikiem A.Z. przedłożył jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, iż jest w trudnej sytuacji materialnej. Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, prowadzi gospodarstwo domowe z niepełnosprawną córką (38 l.). Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 73 m2 i "działka rolna 0,75 m2". Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1400 zł, a córka 780 zł z tytułu renty i dodatku pielęgnacyjnego. Wydatki na mieszkanie wynoszą 1000 zł, telefon - 180 zł, energię - 150 zł, lekarstwa - 250 zł. 4 października 2018 r. pełnomocnikowi skarżącej doręczono wezwanie do złożenia w terminie 7 dni: 1) kopii aktu nabycia nieruchomości określonej w trzeciej pozycji rubryki nr 7.1 formularza PPF jako: "działka rolna 0,75 m2" 2) pisemnego oświadczenia skarżącej wskazującego: - aktualny sposób wykorzystania ww. nieruchomości, wysokość i rodzaj kosztów związanych z jej utrzymaniem oraz źródło ich pokrycia, a ponadto wysokość ewentualnych dochodów, jakie przynosi, a jeśli ich nie przynosi, wskazującego przyczyny braku jej wykorzystania w celu pozyskania źródła dochodu (np. z tytułu dzierżawy) lub ostatecznie jej sprzedaży, - wysokość wynagrodzenia za usługę adwokacką świadczoną w niniejszej sprawie, warunki jego zapłaty oraz źródło, z którego pochodziły/pochodzić będą środki na jego opłacenie, a nadto, czy jest możliwe pokrycie z tego źródła kosztów sądowych w niniejszej sprawie, jeśli tak - to w jakiej kwocie, jeśli nie - to dlaczego. Wezwanie nie zostało wykonane. W tym stanie rzeczy stwierdza się, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, w skr.: p.p.s.a.), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części, stanowiąc przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu istnienia powyższej okoliczności spoczywa więc na wnioskodawcy. Jeżeli - tak jak w rozpatrywanym przypadku - oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest on obowiązany złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jego stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Uznając, iż nieuzyskanie odpowiedzi na przytoczone wezwanie nie pozwala na sformułowanie wolnej od wątpliwości oceny sytuacji materialnej skarżącej, Starszy referendarz sądowy, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.