II SAB/Ol 72/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Przewodniczącego Powiatowej Komisji postępowania w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że A. K. w dniu 3 grudnia 2012r. skierował do Przewodniczącego Powiatowej Komisji Lekarskiej w A pismo, opatrzone nazwą skarga strony na ostateczne orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]", którym uznano poborowego A. K. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju (kategoria D). Wnioskodawca zwrócił się o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej. Postanowieniem z dnia "[...]" Powiatowa Komisja Lekarska odmówiła wszczęcia postępowania w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej zakończonej ostatecznym orzeczeniem wskazanym we wniosku. W uzasadnieniu postanowienia zwrócono uwagę m.in. na art. 28 ust. 4d ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z którym wobec osób, dla których ustalono kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D lub E, przewodniczący powiatowej komisji lekarskiej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, jeżeli ostateczne orzeczenie o stopniu zdolności tych osób do czynnej służby wojskowej zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł A. K. Następnie Wojewódzka Komisja Lekarska postanowieniem z dnia "[...]" utrzymała w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że odwołujący nie miał w ogóle uprawnienia do zainicjowania przedmiotowego postępowania ponieważ stosownie do art. 28 ust. 4d ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie takie wszczynane jest z urzędu. Skargę na ww. postanowienie wywiódł A. K. wnosząc o uchylenie postanowień zapadłych w obydwu instancjach. Następnie wyrokiem Sądu z dnia 9 kwietnia 2013r., II SA/Ol 187/13 uchylono postanowienie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]" i postanowienie Powiatowej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]" o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej zakończonej ostatecznym orzeczeniem wskazanym we wniosku. Sąd wskazał na błędy formalne przy podjęciu postanowienia przez organ I instancji. Pismem zaś z dnia 20 czerwca 2013r. A. K. wniósł do "Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej" zażalenie na działanie Przewodniczącego Powiatowej Komisji Lekarskiej polegające na bezczynności i naruszeniu przepisów prawa. Natomiast pismem z dnia 21 czerwca 2013r. A. K. wywiódł skargę na bezczynność i przewlekłość Przewodniczącego Komisji Lekarskiej na skutek wniosku strony z dnia 3 grudnia 2012r. na ostateczne orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]", którym uznano poborowego A. K. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju. Skarżący zwrócił się o zobowiązanie Przewodniczącego Powiatowej Komisji Lekarskiej do zakończenia przedmiotu niniejszej sprawy. Zastrzegł przy tym, że w przypadku wydania przez organ aktu prawa, o jakim mowa w art. 235 § 1 kpa lub innego aktu prawa o odmowie wydania aktu prawnego po wpływie skargi, stwierdzenie, że organ naruszył uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów kpa oraz jej art. 35 kpa w związku z art. 36 kpa i art. 235 § 1 kpa. do podjęcia działań w zakresie ww. sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że rozpatrując sprawę ponownie Przewodniczący Powiatowej Komisji Lekarskiej postanowieniem z dnia "[...]" odmówił wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których mogą być wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 i 3 cytowanej ustawy) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy), a także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a). W przypadku skargi na bezczynność kontrola Sądu sprowadza się do stwierdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy w ten sposób, że w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Przy czym zasadnym jest wyjaśnić, iż w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dniu orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wydanie 3, Warszawa 2008, s.329). Jednocześnie należy podkreślić, iż w takich sprawach można skutecznie wnieść skargę na bezczynność, jeśli organ administracji publicznej nie załatwi sprawy w terminie określonym w przepisach art. 35 - 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 j.t.), bądź w terminie wynikającym z innej ustawy regulującej sposób postępowania organów administracji. Celem skargi na bezczynność jest ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Na gruncie niniejszej sprawy A. K. wywiódł skargę na bezczynność i przewlekłość Przewodniczącego Komisji Lekarskiej na skutek wniosku strony z dnia 3 grudnia 2012r. na ostateczne orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]", którym uznano poborowego A. K. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju. Skarżący zwrócił się o zobowiązanie Przewodniczącego Powiatowej Komisji Lekarskiej do zakończenia przedmiotu niniejszej sprawy. Z art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego, kpa (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) wynika obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu jednego miesiąca, natomiast w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy. Do wyżej wskazanych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania i okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, czy wreszcie powstałych z przyczyn niezależnych od organu - art. 35 § 5 kpa. Zasadnym jest w tym miejscu przypomnieć, że wyrokiem Sądu z dnia 9 kwietnia 2013r., II SA/Ol 187/13 uchylono postanowienie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]" i postanowienie Powiatowej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]" o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej zakończonej ostatecznym orzeczeniem wskazanym we wniosku. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został przesłany z sądu do organu II instancji w dniu 19 czerwca 2013 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma z dnia 21 czerwca 2013r. przewodniego Przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej wynika, że przesłał on odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 kwietnia 2013r. II SA/Ol 187/13, Przewodniczącemu Powiatowej Komisji Lekarskiej w dniu 24 czerwca 2013r. (data wpływu). Natomiast postanowieniem z dnia "[...]" Przewodniczący Powiatowej Komisji Lekarskiej po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 grudnia 2012r. A. K., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej zakończonej ostatecznym orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia "[...]", z powodu wniesienia wniosku przez osobę nie będącą stroną. Organ nie pozostaje zatem w bezczynności ponieważ w ciągu zaledwie pięciu dni od otrzymania wyroku i akt sprawy, a więc w ustawowym terminie do załatwienia sprawy, wydał stosowny akt w postaci postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.