II SAB/Ol 74/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Ośrodka w sprawie udzielenia pomocy na zakup żywności postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 września 2017r. M.W. złożyła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E. w sprawie udzielenia pomocy na zakup żywności. Wskazała, że żywność będzie wydawana dopiero w dniu 29 września 2017r., przy czym w spisie jest tylko makaron, ryż, zaś brak jest mleka, sera, konserw, oleju czy owoców. Wyjaśniła, że działanie MOPS zagraża egzystencji jej oraz syna. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej: MOPS) wyjaśniła, że wniosek o udzielenie pomocy na żywność wpłynął do organu w dniu 7 sierpnia 2017r., jednak postępowanie w tej sprawie zostało pismem z dnia 28 sierpnia 2017r. przedłużone do dnia 27 września 2017r., wobec braku możliwości przeprowadzenia z wnioskodawczynią wywiadu środowiskowego. Ostatecznie wywiad udało się przeprowadzić w dniu 1 września 2017r. Po rozpoznaniu wniosku skarżącej decyzją z dnia [...] nr [...] przyznano specjalny zasiłek celowy na zakup żywności w miesiącach: październik, listopad i grudzień 2017r. w wysokości 70 zł miesięcznie. Wskazano także, iż zainteresowana korzysta z pomocy Banku Żywności i w dniu 10 lipca 2017r. wydano jej skierowanie do tej placówki. Nadto wskazano, iż zainteresowana do dnia 25 sierpnia br. prowadziła gospodarstwo domowe wspólnie z synem P., który po ukończeniu 18 lat wyprowadził się od matki i przebywa obecnie poza granicami kraju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest zawsze w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E. polegającą na braku rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy na żywność. Z nadesłanych akt tej sprawy oraz odpowiedzi na skargę wynika, że wniosek o przyznanie takiej pomocy strona złożyła w dniu 7 sierpnia 2017r. Nadto ze sporządzonych licznych notatek służbowych wynika, że w dniach 10 sierpnia br., 11 sierpnia br. oraz 29 sierpnia br. podejmowano działania mające na celu przeprowadzenie wywiadu środowiskowego ze skarżącą jednak mieszkanie było zamknięte, zaś wcześniejsze próby ustalenia terminu dogodnego dla strony celem przeprowadzenia wywiadu nie przynosiły rezultatu - w dniu 17 sierpnia 2017r. Stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 23, ze zm) zwanej dalej: k.p.a., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r. poz. 935) obowiązującą od dnia 1 czerwca 2017r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani terminie wskazanym zgodnie z art. 36 (bezczynność) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenie. Ponaglenie zaś zgodnie z art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz.U. z 2015r. poz. 1659, ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu m.in. przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zatem stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie przysługuje stronie skarżącej ponaglenie do samorządowego kolegium odwoławczego. Z przekazanych sądowi akt sprawy wynika natomiast, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność MOPS w rozpoznaniu jej wniosku o pomoc na żywność nie złożyła ponaglenia do Kolegium. Zatem strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie jej przysługiwały, gdyż nie wystąpiła z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.