II SAB/Ol 75/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w E. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta E. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia M. S. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta E. w sprawie dodatku mieszkaniowego. Podniosła, iż pomimo dwukrotnego złożenia wniosku o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego dotychczas nie otrzymała decyzji załatwiającej jej wniosek, a jedynie wydano decyzję skierowaną do jej matki – K.J. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Wyjaśniono, iż skarga na bezczynność w niniejszej sprawie winna być poprzedzona zażaleniem na niezałatwienie sprawy skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. Skarżąca zaś wniosła skargę na bezczynność organu do Kolegium jednocześnie ze skargą skierowaną do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania dokumentu potwierdzającego złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższej instancji przed wniesieniem skargi skarżąca wyjaśniła, iż nie posiadała wiedzy na temat sposobu zaskarżenia bezczynności organu, stąd też skierowała sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Uczyniła to jednak za pośrednictwem organu I instancji, który w ocenie skarżącej winien przekazać skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podając przy tym stronie stosowne informacje. Wniosła w związku z tym o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie i przekazanie jej sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu sprawy dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Zgodnie jednak z treścią art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przypadku zatem sprawy dotyczącej przyznania dodatku mieszkaniowego zażalenie na niezałatwienie sprawy należy wnieść do właściwego miejscowo samorządowego kolegium odwoławczego. Przy czym podkreślić należy, iż z brzmienia wyżej wskazanego przepisu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż zażalenie to należy złożyć przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wprawdzie skarżąca wraz z odwołaniem od decyzji skierowanej do jej matki – K. J. skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. "skargę na bezczynność w zakresie dodatku mieszkaniowego na wniosek z dnia 11 grudnia 2011r.", co można potraktować jako zażalenie na niezałatwienie sprawy, jednakże uczyniła to wraz z wniesieniem skargi do tut. Sądu. Nie można zatem uznać, iż wniosła skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed właściwym organem i dlatego skarga podlega odrzuceniu. Jednocześnie skarżącej należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny nie może przekazać skargi wniesionej do tego sądu jako zażalenia na niezałatwienie sprawy do samorządowego kolegium odwoławczego. Sąd administracyjny działa bowiem w oparciu o przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i może jedynie przekazać sprawę innemu sądowi administracyjnemu, o ile nie jest właściwy do jej rozpatrzenia (co nie ma miejsca w niniejszej sprawie). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.