II SAB/Ol 8/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. i S. G. na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie wypłaty odszkodowania za skutki gradobicia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 – sentencja postanowienia H. G. działając w imieniu własnym oraz syna – S. G. wniosła do tut. Sądu skargę w związku z niewypłaceniem na rzecz jej Wspólnoty środków na remont dachu w związku z gradobiciem, które miało miejsce w 2012r. Po wezwaniu jej do sprecyzowania treści skargi wskazała, że skarży bezczynność Burmistrza B. w wypłacie odszkodowania za skutki gradobicia. Podała, że Wojewoda przyznał gminie środki z przeznaczeniem na remont dachu, przy czym w połowie są to środki przeznaczone na remont dachu należącego do Wspólnoty. Podniosła, ze kilkakrotnie zwracała się w tej sprawie do Burmistrza, na dowód czego dołączyła do skargi korespondencję w tej sprawie. Podała, że obecny Burmistrz twierdzi, że gmina nie otrzymała żadnych środków od Wojewody. Podniosła, że zwracała się w tej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie, które stwierdziło, że nie jest właściwe w tej sprawie i wskazało, że właściwym jest sąd administracyjny. W związku z tym wniosła o wnikliwe rozpatrzenie sprawy i zasądzenie od gminy kwoty 8671,65 zł na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w B. wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wymienia enumeratywnie sprawy poddane kontroli sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. do takich spraw należą także skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej, lecz jedynie w przypadku, gdy organ orzeka 1) w drodze decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) innych niż określone w pkt 1- -3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach; 6) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zatem nie każdy przejaw działalności organu gminy (czy też brak takich działań) podlega jurysdykcji sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza B. w wypłacie odszkodowania z tytułu skutków gradobicia. Przy czym z dołączonych do skargi pism organu wynika, że chodzi o środki finansowe z rezerwy celowej budżetu państwa przekazane przez Wojewodę w formie dotacji na budynki stanowiące własność gminy oraz przypadający jej udział w budynkach wspólnot mieszkaniowych. Środki tego rodzaju są przyznawane i rozdysponowywane w trybie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013r. poz. 885 ze zm.). Z przepisów tej ustawy nie wynika jednak, aby rozdział tych środków następował w trybie postępowania administracyjnego, czy też aby podlegał kontroli sądu administracyjnego. Co więcej skarżący domagają się zasądzenia konkretnej kwoty wraz z odsetkami co w ogóle pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego, który – jak wskazano wyżej – kontroluje działalność administracji publicznej wyłącznie pod względem zgodności z prawem w przypadkach określonych w ustawie, a nie rozstrzyga o roszczeniach stron. Skoro zatem sprawa nie należy do kręgu wyżej wskazanych, to sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozstrzygnięcia. Należy przy tym wyjaśnić skarżącym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. nie wskazało, że uprawnionym do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest sąd administracyjny, a jedynie pouczyło skarżących o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Kolegium o zwrocie podania. Jednakże nie oznacza to, że sprawa której dotyczy postanowienie podlega skardze do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. W związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.