II SAB/Ol 81/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. Z. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. We wniosku z dnia "[...]" I. Z., zwracając się o zwolnienie od kosztów sądowych, podniósł, iż jest emerytem posiadającym na wychowaniu niepełnosprawnego syna, wymagającego ciągłego leczenia i rehabilitacji. Wydatki z tym związane są bardzo duże i wynoszą około "[...]" miesięcznie. Ponadto w wyniku postanowienia sądowego z dnia "[...]" i ustalenia separacji małżeńskiej skarżący ponosi koszty alimentów w wysokości "[...]". W konsekwencji, poniesienie kosztów sądowych nie jest możliwe. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Majątek rodziny stanowią mieszkanie i samochód osobowy marki "[...]" (rocznik "[...]"). Źródłami jej dochodu są emerytura i renta socjalna. W odpowiedzi na wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w sprawie o sygn. akt "[...]" skarżący przedłożył oświadczenie z dnia "[...]" wraz z wyciągami z rachunków bankowych oraz oświadczenie z dnia "[...]" wraz z dokumentami potwierdzającymi zakup sprzętu rehabilitacyjnego i wyciągiem z kolejnego rachunku bankowego. Ze wskazanych oświadczeń i dokumentów źródłowych wynika, iż na koszty rehabilitacji i leczenia syna składają się wydatki na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, medykamenty oraz dojazdy do lekarzy i ośrodków rehabilitacyjnych. Dodatkowo, "[...]" skarżący ponosi koszty turnusu rehabilitacyjnego w wysokości około "[...]", a pieniądze na ten cel gromadzi na oddzielnym rachunku bankowym, korzystając z nich z przeznaczeniem na inny cel tylko w ostateczności. Średnie miesięczne wydatki bytowe rodziny wynoszą około "[...]" i są przeznaczane na opłacenie mieszkania, energii i gazu, telewizji, Internetu i telefonów, kosztów wyżywienia, środków higieny, lekarstw, odzieży, podręczników i przyborów szkolnych oraz na utrzymanie samochodu. Skarżący występuje systematycznie do "[...]" o zapomogi pieniężne. W 2009 r. otrzymał zapomogi na łączną kwotę "[...]". "[...]". Na podstawie przedłożonych wyciągów z rachunków bankowych stwierdzono, że emerytura skarżącego wynosi "[...]", natomiast renta socjalna – "[...]". Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpatrując zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę, z jednej strony, możliwości finansowe wnioskodawcy, z drugiej zaś wysokość obciążeń finansowych, jakie musi on ponieść w konkretnym postępowaniu. W sytuacji, gdy wnioskodawca prowadzi jednocześnie wiele spraw sądowych uwzględnić należy również wysokość obciążeń finansowych, jakie pojawiły się lub mogą pojawić się w tych innych sprawach. W niniejszej sprawie, uwzględniając fakt prowadzenia obecnie przez skarżącego "[...]" ponad "[...]" spraw sądowych, stwierdzić należy, iż przedstawiona przez niego sytuacja materialna jego rodziny uzasadnia twierdzenie, że środki pieniężne, którymi dysponuje, nie są wystarczające na pokrycie chociażby części kosztów sądowych związanych z ich prowadzeniem. Zauważyć należy, iż sytuacja ta jest na tyle zła, że dla zaspokojenia wszystkich potrzeb rodziny, w tym w szczególności związanych z koniecznym leczeniem i rehabilitacją syna, zmusza skarżącego do ciągłego występowania o świadczenia socjalne do "[...]". Dochody rodziny nie są bowiem wystarczające na pokrycie wszystkich jej podstawowych wydatków. Skarżący nie posiada ponadto środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie kosztów sądowych. Mieszkanie służy bowiem zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jego rodziny, natomiast samochód jest niezbędny do przewozu syna na rehabilitację. Tym samym, za uzasadnione uznać należy zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości. W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.