II SAB/Ol 97/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w rozpoznaniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej na zakup butów postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działając z upoważnienia Wójta Gminy K., odmówiła J. M. przyznania pomocy finansowej na zakup butów. Po rozpoznaniu odwołania J. M., decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działając z upoważnienia Wójta Gminy K., ponownie odmówiła przyznania J. M. specjalnego zasiłku celowego. W uzasadnieniu wskazano, iż dotyczy to także wnioskowanej pomocy na zakup butów. Na tę decyzję J. M. także wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W dniu 1 i 8 grudnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. wpłynęły pisma J. M. (opatrzone odpowiednio datami 29 listopada 2010r. i 7 grudnia 2010r.), w których zakwestionowała ona działania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. podjęte między innymi po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzji z dnia "[...]", nr "[...]". Celem nadania właściwego biegu, pisma te (będące w istocie skargą) zostały przekazane przez Sąd Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., który następnie udzielił odpowiedzi na skargę, w której wniósł o jej oddalenie i opisał szczegółowo przebieg postępowań, w których rozpatrywano wnioski J. M. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Na skutek wezwania Sądu, pismem z dnia 28 grudnia 2010r. J. M. sprecyzowała, że przedmiotem jej skargi z dnia 29 listopada 2010r. jest między innymi nie podjęcie przez GOPS w K. żadnej decyzji po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzji z dnia "[...]", nr "[...]". Następnie, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 grudnia 2010r., skarżąca została zobowiązana do podania, czy składała zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Stosowne zapytanie w tym zakresie zostało także skierowane przez Sąd do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które w piśmie z dnia 10 stycznia 2011r. wyjaśniło, że do tego organu wpłynęła jedynie skarga J. M. z dnia 18 maja 2010r. na działalność Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. dotycząca załatwienia jej wniosków w sprawie udzielenia pomocy finansowej na remont domu, która została przekazana do rozpoznania według właściwości Radzie Gminy K. Natomiast skarżąca - odpowiadając na wezwanie Sądu – w piśmie z dnia 5 stycznia 2011r. oświadczyła, że nie składała żadnego zażalenia do SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie, w związku z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działającego z upoważnienia Wójta Gminy K., było uprzednie złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy przez Kierownika GOPS do organu wyższego stopnia, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Ponieważ z nadesłanych przez organ akt administracyjnych nie wynikało, aby przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność tego organu skarżąca wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, została ona wezwana do nadesłania informacji, czy skorzystała z przysługującego jej w sprawie zażalenia. W odpowiedzi na to wezwania skarżąca wyraźnie oświadczyła, że "nie składała żadnego zażalenia do SKO". Także Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. nie wskazało, żeby skarżąca wniosła do tego organu zażalenie na bezczynność Kierownika GOPS w K. Za takie zażalenie nie może być natomiast uznana skarga J. M. z dnia 18 maja 2010r., którą wniosła ona do tego organu. Skarga ta dotyczyła bowiem działalności Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., a zatem była tak zwaną skargą powszechną, która zgodnie z przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, została przekazana do rozpoznania według właściwości Radzie Gminy K. Powołane powyżej okoliczności pozwalają zatem na przyjęcie, że skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nie złożyła wymaganego przepisami prawa (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi. Skarżącej należy przy tym wyjaśnić, iż decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. ponownie odmówił przyznania J. M. specjalnego zasiłku celowego między innymi na zakup butów, a decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. Oznacza to, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej - Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. - po uprzednim uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. poprzedniej decyzji tego organu, wydał już nową decyzję, którą rozstrzygnął co do istoty sprawę dotyczącą przyznania J. M. świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup butów. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.