II SO/Ol 10/10

PostanowienieWSA w Olsztynie2010-06-30

Skład orzekający: Krzysztof Nesteruk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, której dochody ledwo wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych)?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, której dochody z zasiłku stałego i dodatku mieszkaniowego ledwo wystarczają na zaspokojenie fundamentalnych potrzeb życiowych, należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ nie jest ona w stanie ponieść nawet części tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
B.K. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada jedynie mieszkanie kwaterunkowe, a jej miesięczny dochód wynosi 477 zł z zasiłku stałego i dodatku mieszkaniowego. Wskazała, że nie jest w stanie spłacić zadłużenia za media, a jej dochody nie wystarczają na zakup leków i żywności.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego "[...]" postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 2 czerwca 2010 r. B.K. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego "[...]", w której zawarła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Została ona przekazana organowi, skarżąca zaś wykonała wezwanie do przedstawienia w przepisanej formie wniosku o przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie. Oświadczyła, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jej stan posiadania ogranicza się do mieszkania "kwaterunkowego", a dochód, składający się z zasiłku stałego i dodatku mieszkaniowego, wynosi 477 zł miesięcznie. Nadmieniła, iż nie jest w stanie spłacić zadłużenia z tytułu należności za gaz i energię elektryczną. Nie starcza jej na zakup przepisywanych lekarstw i żywności. Stosownie do unormowania zawartego w art. 243 § 1, art. 245 § 3-4 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w postaci zwolnienia od całości lub części kosztów sądowych przyznaje się osobie fizycznej na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez wnioskodawczynię dają podstawę do stwierdzenia, iż posiadane przez nią środki z trudem wystarczają na zaspokojenie fundamentalnych potrzeb życiowych, w związku z czym nie będzie jej stać jej na poniesienie choćby części ewentualnych kosztów sądowych. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło