II SO/Ol 10/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant : St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na rozprawie sprawy z wniosku M.O. o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkolno –Przedszkolnego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy ppsa postanawia oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia "[...]", reprezentowany przez pełnomocnika, radcę prawnego "[...]", przesłał w dniu 11 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu "[...]", z uwagi na niepodjęcie tej skargi w ustawowym terminie z placówki pocztowej. Jednocześnie wniósł o ukaranie organu grzywną w maksymalnej wysokości z uwagi na nieprzekazanie akt sprawy do Sądu. Po uzupełnieniu braków formalnych złożonego wniosku, stosownie do zarządzenia z-cy Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 11 sierpnia 2016 r., wniosek został przekazany przez Sąd Dyrektorowi Zespołu "[...]" celem złożenia odpowiedzi. Dyrektor Zespołu "[...]" (zwany dalej: Dyrektor Zespołu lub Dyrektor) w piśmie z dnia 5 września 2016 r. wniosła o oddalenie wniosku o ukaranie organu grzywną oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Wyjaśniła, że Dyrektor jest jednoosobowym organem zarządzającym, który nie posiada pracowników administracji ani sekretariatu, przez co wszystkie sprawy organizacyjno-administracyjne musi wykonywać samodzielnie. W ocenie organu, wniosek o wymierzenie grzywny nie ma uzasadnionych podstaw, gdyż w dniach 4-27 lipca 2016 r. oraz 2-18 sierpnia 2016 r. Dyrektor przebywała na urlopie wypoczynkowym, 28 lipca 2016 r. uczestniczyła w postępowaniu kwalifikacyjnym nauczyciela zatrudnionego w Zespole, które to odbyło się w Kuratorium Oświaty w "[...]", natomiast 1 sierpnia 2016 r. zajmowała się pilnymi sprawami organizacyjnymi związanymi z działalnością szkoły, uzupełnieniem spraw związanych z księgowością: opisywaniem rachunków, podpisywaniem list plac, sprawdzaniem rozliczenia wydatkowania środków na dożywianie dzieci w Przedszkolu w "[...]" w lipcu 2016 r. Z uwagi na powyższe, oraz nieutworzenie etatu zastępcy dyrektora przez organ prowadzący szkołę, a także niepowołanie innego nauczyciela, który pełniłby obowiązki w zastępstwie Dyrektora Zespołu podczas jego nieobecności albo wykonywania czynności służbowych poza siedzibą szkoły przez organ prowadzący szkołę, nie podjęto z placówki pocztowej awizowanej do Dyrektora skargi. W piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2016 r., skarżący wywiódł, że wniósł skargę za pośrednictwem organu, gdyż skutecznie nadał ją w placówce pocztowej, mimo, iż dokument ten nie został faktycznie doręczony organowi. Brak pieczątki z drugim terminem awizowania na kopercie wysłanej przez skarżącego nie może więc mieć decydującego wpływu na ustalenie momentu oddania pisma w polskiej placówce pocztowej. Strona nie może bowiem ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonywania zleconych zadań przez podmioty pośredniczące, tj. przez pocztę. Nie można zarzucać skarżącemu, że nie wypełnił przesłanek nadania pisma w polskim rzędzie pocztowym, określonych w art. 83 § 3 p.p.s.a. Tym samym, skarżący wniósł skargę w dniu 1 lipca 2016 r., a zatem w terminie określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Organ obowiązany był zaś podjąć korespondencję do dnia 3 sierpnia 2016 r., po czym od dnia następnego biegł 15-dniowy termin na przekazanie przez organ skargi do WSA w Olsztynie, termin ten upłynął w dniu 18 sierpnia 2016 r. Skarżący dodał, że podniesione przez organ przyczyny zaniechania odebrania przesyłki nie uchylają obowiązku przekazania skargi w terminie do sądu administracyjnego. Do pisma dołączono wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, wnosząc o dopuszczenie go jako dowodu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z powyższej regulacji nie wynika, aby to organ administracji publicznej był adresatem skargi i do jego kompetencji należała ocena dopuszczalności skargi lub jej zasadność. Natomiast z zapisu § 2 art. 54 p.p.s.a. wynika, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015r. poz. 2058, z późn. zm.), dalej: u.d.i.p., wynika natomiast, że do skarg rozpoznawanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W rozpoznawanej sprawie dotyczącej wymierzenia grzywny za nieprzekazanie akt sprawy wraz ze skargą, jak wynika z akt tej sprawy oraz akt sprawy o sygn. II SAB/Ol 82/16 dotyczących skargi "[...]" na bezczynność Dyrektora Zespołu "[...]" w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 6 kwietnia 2016 r., skarga ta została nadana w placówce pocztowej w Olsztynie w dniu 18 lipca 2016r., zaś zwrócona skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2016r., wobec jej niepodjęcia przez adresata. Natomiast wniosek o ukaranie organu grzywną został przekazany Dyrektorowi za pośrednictwem Sądu w dniu 30 sierpnia 2016 r. - karta 14 akt (i odebrany przez Dyrektora w dniu 1 września 2016 r.), a w dniu 15 września 2016 r. organ udzielił odpowiedzi na ten wniosek. W rzeczonej sprawie najistotniejsza pozostaje kwestia, sporna pomiędzy stronami, kiedy do organu wpłynęła skarga "[...]" oraz czy faktycznie organ ten nie przekazał jej wraz z aktami sprawy w terminie, o którym mowa w art. 21 u.d.i.p. W pierwszej kolejności pozostaje wyjaśnić, iż w błędnym przekonaniu pozostaje wnioskodawca odnośnie do daty wniesienia skargi do organu. Skarżący wywodzi, że datą jej wniesienia jest dzień, w którym upłynął termin do odebrania przesyłki poleconej w placówce pocztowej po jej dwukrotnym awizowaniu. W piśmie procesowym wnioskodawca wskazał, że datą tą jest dzień 3 sierpnia 2016 r., skoro tego dnia, jak wynika z załączonego śledzenia przesyłki poleconej nr "[...]" - w której zawarta była skarga, upłynął termin do jej odbioru. Zatem, w ocenie wnioskodawcy, skarga winna być przekazana wraz z aktami do Sądu w dniu 18 sierpnia 2016 r., co nie miało miejsca. W tej sprawie pozostaje wskazać, że aby stwierdzić fakt nieprzekazania akt sprawy w terminie, należy bezwzględnie ustalić, czy faktycznie w realiach tej sprawy skarga wpłynęła do organu w dniu 3 sierpnia 2016 r. W ocenie Sądu, brak jest podstaw prawnych do takiego uznania, skoro nie można przyjąć, aby spełnione zostały wymogi wynikające z art. 73 § 1 i następne p.p.s.a., dotyczące doręczenia zastępczego przesyłki adresowanej, tak do osoby fizycznej, jak i do jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej. I tak, stosownie do art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529 oraz z 2015r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Natomiast zgodnie z art. 67 § 2 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika uprawnionego do odbioru pism. Z kolei po myśli art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Z treści § 2 wynika, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Zatem, jak wynika z powyższej regulacji, aby można było skutecznie uznać, że przesyłka została doręczona w ramach doręczenia zastępczego tzw. fikcji prawnej doręczenia, to muszą być spełnione w sposób ścisły wszystkie wymogi przewidziane art. 73 § 1-3 p.p.s.a., gdyż brak choćby jednego z wymogów uniemożliwia przyjęcie skutecznego doręczenia przesyłki adresatowi. W niniejszej sprawie brak jest spełnienia wszystkich wymogów, skoro z załączonej koperty wynika, że dokonano tylko jednokrotnego jej awizowania, choć z dołączonego wydruku śledzenia przesyłki wynika, że była ona dwukrotnie awizowana, jak również na załączonej kopercie brak jest wskazania, gdzie została umieszczona informacja o możliwości odebrania przesyłki, czy w oddawczej skrzynce pocztowej, czy też na drzwiach mieszkania lub pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Brak takiej informacji wynika z faktu, że przesyłka ta nie została nadana za zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru, gdzie takie informacje operator pocztowy zamieszcza. Skoro tak, to nie ma możliwości uznania, że przesyłka ta, zawierająca skargę, została doręczona Dyrektorowi Zespołu w trybie doręczenia zastępczego oraz, że dniem, w którym wpłynęła skarga do organu jest dzień 3 sierpnia 2016 r. Reasumując, w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia okoliczności naruszenia art. 54 § 2 p.p.s.a., w związku z art. 21 u.d.i.p., czyli naruszenia terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zatem brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny, stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w wysokości określonej w art. 154 § 6, skoro w sprawie tej nie zaistniała okoliczność niezastosowania się do obowiązków wynikających art. 54 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 21 u.d.i.p. W tym stanie rzeczy, odmówiono wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.