II SO/Ol 11/08
PostanowienieWSA w Olsztynie2008-07-10
Skład orzekający: Katarzyna Matczak, Marzenna Glabas, Hanna Raszkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów od orzekania w sprawie jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w sprawie wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów, uznając cofnięcie wniosku za skuteczne. Stwierdzono, że cofnięcie wniosku nie naruszało przepisów prawa ani nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwego aktu lub czynności, co uzasadniało zastosowanie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego A.S. złożył wniosek o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 100/07. Po wezwaniu do sprecyzowania wniosku, pełnomocnik cofnął wniosek. Sąd rozpoznał wniosek o wyłączenie, który został wyznaczony do rozpoznania przez WSA w Olsztynie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe z wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak ( spr.) Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku w przedmiocie cofnięcia wniosku o wyłączenie asesorów i sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi A.S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej postanawia umorzyć postępowanie sądowe z wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie WSA/pos.1- sentencja postanowienia
Pismem z dnia 30 maja 2008r. A.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie od orzekania w jego sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 100/07 asesorów i sędziów orzekających w tym Sądzie.
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2008r. sygn. akt I OW 71/08 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wyznaczyć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosku A.S. o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy WSA w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2008r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów WSA w Warszawie poprzez wskazanie, czy wniosek dotyczy wszystkich sędziów i asesorów, czy też poszczególnych sędziów, przy czym w każdym przypadku skarżący jest zobowiązany do wskazania z imienia i nazwiska konkretnych sędziów i asesorów, których dotyczy wniosek oraz podania faktów potwierdzających istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Pismem z dnia 2 lipca 2008r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe, w którym cofnął wniosek w sprawie o wyłączenie asesorów i sędziów Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 100/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z art. 60 ustawy ppsa. wynika natomiast, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący skutecznie cofnął wniosek o wyłączenie asesorów i sędziów WSA w Warszawie od orzekania w jego sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 100/07, Sąd zaś nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie rzeczonego wniosku w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło