II SO/Ol 11/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Zarządowi Okręgowemu w Olsztynie postanawia 1) wymierzyć Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Zarządowi Okręgowemu w Olsztynie grzywnę w wysokości 100 złotych (słownie: sto złotych); 2) zasądzić na rzecz Stowarzyszenia [...] od Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w Olsztynie kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie [...] (dalej jako: "wnioskodawca", "strona"), pismem z 16 września 2024 r., złożyło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Zarządowi Okręgowemu w Olsztynie (dalej jako: "organ") za nieprzekazanie skargi na decyzję organu z [...] r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej wnioskodawcy. W odpowiedzi na wniosek, organ wyjaśnił, że skargę, której dotyczy wniosek przekazał sądowi właściwemu, to jest Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W wykonaniu zarządzenia z 23 października 2024 r., tutejszy Sąd zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z prośbą o nadesłanie informacji, czy organ przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotową skargę i kiedy to nastąpiło. Jak wynika z pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 28 akt sądowych), ww. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 26 sierpnia 2024 r. (data nadania przesyłki 21 sierpnia 2024 r.) i została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Wa 1378/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 , ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Bezwzględnym obowiązkiem organu jest przekazanie skargi sądowi wraz z dokumentami umożliwiającymi przeprowadzenie kontroli sądowej. Wynika to wprost z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Organ jest zobligowany do wykonania tego obowiązku niezależnie od tego, czy uznaje on skargę za dopuszczalną oraz czy, w jego ocenie, przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania a także czy uznaje, że nie jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w ww. art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może – stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. – orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. W rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga nie została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie do dnia rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny. Jako przyczynę nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę z zachowaniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ wskazał, iż przekazał skargę sądowi właściwemu, którym – zdaniem organu - jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Okolicznością bezsporną jest, iż skarga była wniesiona przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie i to ten sąd był wskazany jako adresat skargi. Nie jest natomiast rolą organu dokonywanie oceny czy sąd, do którego skarga została wniesiona jest sądem właściwym. To nie organ bowiem jest adresatem skargi; jest on jedynie pośrednikiem zobligowanym do przekazania skargi sądowi. Badanie właściwości należy do sądu, stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi soją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Skoro skarga Stowarzyszenia była adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, to obowiązkiem organu było przekazanie jej adresatowi, a nie samodzielne dokonywanie oceny czy sąd ten jest właściwy do rozpoznania skargi, tym bardziej, że skarga dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z brzmienia art. 54 § 2 p.p.s.a. nie wynika wprost, jakiemu sądowi organ przekazuje skargę. Nie oznacza to jednak, że organ ma w tym zakresie dowolność i może przekazać skargę dowolnemu wybranemu przez siebie sądowi. Logiczne jest bowiem, że przekazanie winno nastąpić do sądu, do którego skarga jest skierowana. Obowiązek ten ciążył na organie nawet wówczas, gdyby sąd, do którego skarga została wniesiona stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał ją sądowi właściwemu. Obowiązku tego organ bezsprzecznie nie wykonał, wobec czego zaistniała podstawa do wymierzenia mu grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Ustalenie wysokości grzywny zostało pozostawione miarkowaniu Sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy W ocenie tutejszego Sądu, orzeczona grzywna powinna zapobiec stwierdzonym naruszeniom w przyszłości i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając grzywnę w stosunkowo niskiej wysokości Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił, że Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w Olsztynie nie jest organem administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym a jedynie funkcjonalnym, od którego wymaga się przede wszystkim znajomości przepisów związanych z Prawem łowieckim. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w pkt. 1. sentencji postanowienia, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania, obejmujących zwrot od organu na rzecz wnioskodawcy kwoty uiszczonego wpisu od wniosku, orzeczono w pkt. 2 sentencji postanowienia, stosownie do art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. W myśl tych przepisów w razie uwzględnienia wniosku przez sąd pierwszej instancji przysługuje wnioskodawcy od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.