II SO/Ol 16/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia 2016r. sprawy na skutek sprzeciwu A. Z. od postanowienia Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 17 kwietnia 2015r. sygn. akt II SO/Ol 16/13 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy oraz zażalenia A. Z. na zarządzenie z dnia 14 lipca 2015r. sygn. akt II SO/Ol 16/13 o wezwaniu do przedłożenia dokumentów w sprawie z wniosku A. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia 1. odrzucić sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2015r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy 2. odrzucić zażalenie na zarządzenie z dnia 14 lipca 2015r. o wezwaniu do przedłożenia dokumentów WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O. odmówiła przyznania A. Z. prawa pomocy w sprawie z wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu pełnych akt sprawy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 maja 2015r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu. W dniu 11 maja 2015r. A. Z. nadał przesyłkę zawierającą sprzeciw, ale dokonał tego za pośrednictwem firmy In Post. Przesyłka ta wpłynęła do Sądu w dniu 14 maja 2015r. Ponadto zarządzeniem z dnia 14 lipca 2015r. A. Z. został wezwany – w trybie art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – do nadesłania dokumentów. Wezwanie to zostało mu doręczone w dniu 31 lipca 2015r., a w dniu 7 sierpnia 2015r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie A. Z. na to zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od postanowień co do odmowy przyznania prawa pomocy wydawanych przez referendarzy sądowych strona może wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl § 2 tego artykułu sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie będące przedmiotem sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 maja 2015r. Zatem termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 13 maja 2015r. Sprzeciw wpłynął zaś do Sądu w dniu 14 maja 2015r. Wprawdzie sprzeciw ten został nadany drogą pocztową (w dniu 11 maja 2015r.), ale nie za pośrednictwem Poczty Polskiej SA, lecz innego operatora pocztowego, a mianowicie In Post. Zgodnie zaś z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015r. (sygn. akt I OPS 1/15) oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie. W związku z tym sprzeciw został wniesiony z uchybieniem terminu i dlatego podlega odrzuceniu podstawie art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a. Podnieść także należy, że zgodnie z art. 178 w wz. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sad administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. A. Z. wniósł w niniejszej sprawie zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do przedłożenia dokumentów na podstawie art. 255 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 194 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. P.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające stronę do przedłożenia dokumentów na podstawie art. 255 p.p.s.a. W związku z tym zażalenie to jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w wz. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.