II SO/Ol 2/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. L. i J. G. o wymierzenie Komendantowi Miejskiemu Policji w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1) wymierzyć Komendantowi Miejskiemu Policji w [...] grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) za nieprzekazanie skargi w terminie; 2) zasądzić od Komendanta Miejskiego Policji w [...] na rzecz wnioskodawców G. L. i J. G. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia G. L. J. G. (dalej jako: "skarżący", "wnioskodawcy"), pismem z 12 lutego 2024 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, powołując się na art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, wniosek o wymierzenie Komendantowi Miejskiemu Policji w [...] (dalej jako: "organ") grzywny za niedotrzymanie terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu podnieśli, że w piśmie z 13 listopada 2023 r. wnieśli skargę na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej, nadaną w dniu 14 listopada 2023 r. Podnieśli, że organ otrzymał ją w dniu 15 listopada 2023 r. Miał zatem czas do 30 listopada 2023 r. włącznie do przekazania sądowi akt z odpowiedzią, czego jednak nie zrobił. Przepis zaś art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nakazuje przekazać skargę z aktami w terminie 15 dni. Organ natomiast dopiero w dniu 1 grudnia 2023 r. nadał w Urzędzie Pocztowym w [...] przesyłkę z aktami, czego dowodzi znajdująca się w aktach koperta z pieczątką poczty z datą nadania (01.12.2023 r.). W odpowiedzi organ podniósł, że wniosek o nałożenie grzywny jest całkowicie bezpodstawny i nie powinien zostać uwzględniony. Wskazano, że w przedmiotowej sprawie pismo strony zostało złożone do sprawy o sygnaturze akt II SAB/Ol 152/23, która została rozstrzygnięta wydaniem w dniu 13 lutego 2024 r. wyroku oddalającego skargę. W uzasadnieniu wyroku zostały również wskazane zarzuty strony zawarte w piśmie z 12 lutego 2024 r. W związku z tym Sąd wydając wyrok uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym a więc tym samym na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a. od powyższego wyroku przysługuje jedynie skarga kasacyjna, złożona przez podmiot uprawniony. W związku z tym złożenie obecnie wniosku o nałożenie grzywny w sprawie zakończonej nieprawomocnym wyrokiem jest niezasadne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wniosek powinien zostać odrzucony, gdyż sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym, w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej jako: "u.d.i.p.", skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 15-dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. W ocenie Sądu, powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Jak wynika z akt sprawy, skarga na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej została wniesiona 14 listopada 2023 r. a 15 listopada 2023 r. doręczono ją organowi (wydruk śledzenia przesyłek, akta sądowe k. – 7). Tym samym termin do przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, stosownie do treści art. 21 pkt 1 u.d.i.p., upłynął 30 listopada 2023 r. Organ natomiast dopiero w dniu 1 grudnia 2023 r. nadał w Urzędzie Pocztowym w [...] przesyłkę ze skargą i aktami (śledzenie przesyłek, akta sądowe k. – 6). W zakreślonym terminie organ nie wypełnił zatem obowiązków wynikających ze wskazanych przepisów. Wyjaśnić należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w ustawowym terminie nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić również należy, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny i nawet - tak jak w niniejszej sytuacji - gdy sprawa została już rozpoznana przez sąd (co nastąpiło wyrokiem tut. Sądu z 12 lutego 2024 r.). Przesłanką do wymierzenia grzywny jest bowiem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny takiego stanu rzeczy. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, dostępne w CBOSA). Ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy. W ocenie tutejszego Sądu orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego niewielkiego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Osoby korzystające ze swojego uprawnienia do informacji publicznej mają prawo oczekiwać prawidłowej realizacji tego obowiązku, a więc zgodnej z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. W przeciwnym razie takim osobom przysługuje prawo do kwestionowania działań organu poprzez złożenie skargi, co też skarżący w niniejszej sprawie uczynili. Z kolei organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, zobowiązany jest przekazać Sądowi dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 p.p.s.a., jak i w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., ściśle z dochowaniem ustawowego terminu. W świetle powyższych rozważań, należy zatem stwierdzić, że wymierzona organowi grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie, a także wpłynie na prawidłowe działanie podmiotu w przyszłości. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, obejmujących zwrot od organu na rzecz skarżących uiszczonego wpisu od wniosku, orzeczono stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.