II SO/Ol 27/12

PostanowienieWSA w Olsztynie2012-12-27

Skład orzekający: Referendarz sądowy Krzysztof Nesteruk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w sprawie, w której wniosek został odrzucony, a następnie przyznano prawo pomocy, przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte po zwolnieniu z funkcji, jeśli czynności te nie mieszczą się w zamkniętym katalogu czynności określonych w przepisach dotyczących opłat za czynności adwokackie?
Ratio decidendi
Adwokatowi wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w sprawie, w której przyznano prawo pomocy, tylko jeśli czynności te mieszczą się w zamkniętym katalogu określonym w przepisach dotyczących opłat za czynności adwokackie, w tym w szczególności w zakresie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub postępowania zażaleniowego. W przypadku braku takich czynności, wniosek o przyznanie wynagrodzenia podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Adwokat K.R. został wyznaczony z urzędu do zastępstwa prawnego F.W. w sprawie o upublicznienie nazwisk i publikację zdarzeń. Po odrzuceniu wniosku F.W. przyznano mu prawo pomocy. Adwokat K.R. podjął szereg czynności, w tym zapoznanie się z aktami, wykonanie fotokopii, analizę przepisów i rozmowę z klientem. Następnie zwrócił się o zwolnienie z funkcji, które zostało uwzględnione. Mimo zwolnienia, adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wykonane czynności.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.R. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie z wniosku F.W. o upublicznienie przez Prezesa Sądu Okręgowego w "[...]" nazwisk i publikację zaistniałych zdarzeń postanawia odmówić przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Po zapadnięciu postanowienia o odrzuceniu wniosku F.W. przyznane mu zostało prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Do pełnienia tej funkcji Okręgowa Rada Adwokacka w "[...]" wyznaczyła adwokata K.R. W piśmie, które wpłynęło do Sądu 21 grudnia 2012 r., wskazał on, iż podjął niezwłocznie czynności i zapoznał się z aktami sprawy, wykonał fotokopie niektórych kart z akt sprawy, przeanalizował przepisy prawa i przeprowadził rozmowę z F.W. Na skutek negatywnych wypowiedzi F.W. pod jego adresem, zwrócił się do Izby Adwokackiej o zwolnienie z funkcji pełnomocnika. Podnosząc, iż mimo zwolnienia z tej funkcji (k. 38 akt) wykonał szereg czynności w sprawie, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w § 18 ust. 1 pkt 2 podaje stawki minimalne za enumeratywnie wymienione czynności w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym, a mianowicie za: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź tylko udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponadto za postępowanie zażaleniowe. Skoro więc żadna z czynności podjętych przez wyznaczonego w sprawie adwokata nie mieści się w owym zamkniętym katalogu, brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku (abstrahując od nieusuwalnej przeszkody, którą każdorazowo stanowi w tym względzie niezawarcie oświadczenia wymaganego przez § 20 w/w rozporządzenia). W konsekwencji, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 wskazanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło