II SO/Ol 3/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia NSA Janina Kosowska Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2011r. sprawy z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w trybie art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. postanawia: 1\ wymierzyć Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego grzywnę w wysokości 10 zł ( dziesięć złotych) za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi P. B. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w rozpoznaniu wniosku z dnia 13 grudnia 2010r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; 2\ zasądzić od Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego na rzecz skarżącego P. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 28 lutego 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek P. B. o wymierzenie Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. grzywny, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarżący wyjaśnił, iż w dniu 13 grudnia 2010 r. wpłynęła do organu jego skarga na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w postaci treści decyzji tego organu z dnia 2 września 2010 r. Skarżący wielokrotnie dowiadywał się czy jego skarga została przekazana do sądu lecz pod koniec 2010 r. otrzymał tylko wiadomość, że zostanie do niego przesłane pismo w związku ze złożoną skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pismem z dnia 1 marca 2011 r. przesłał wniosek organowi, wzywając go jednocześnie do nadesłania odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na wniosek złożonej w sądzie dnia 12 kwietnia 2011 r. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. wyjaśnił, iż skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została wniesiona w formie elektronicznej dnia 13 grudnia 2010 r. Nie nadano jej dalszego biegu ze względu na brak formalny w postaci braku własnoręcznego podpisu (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 p.p.s.a.) Do usunięcia tego braku skarżący zobowiązał się w rozmowie telefonicznej dnia 16 grudnia 2010 r., bez konieczności wysyłania dodatkowych pism. W związku z milczeniem skarżącego pismem z dnia 4 marca 2011 r. przesłano mu wydruk otrzymanej skargi celem jej podpisania w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma, co nie nastąpiło do chwili obecnej. Dodatkowo organ podał, że P.B. domagał się udostępnienia informacji w postaci treści decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. z dnia 2 września 2010 r. nr x a do dnia 7 kwietnia 2011 r. żadna decyzja dotycząca sprawy oznaczonej znakiem x (postępowanie odszkodowawcze) nie została wydana. Zdaniem organu merytoryczne rozpatrzenie skargi, a co za tym idzie wniosku o nałożenie grzywny, winno nastąpić dopiero po zakończeniu postępowania odszkodowawczego co nastąpiło w dniu 7 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 cytowanej ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub Sygn. akt II SO/Ol 3/11 bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym w myśl § 2 tego przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Na mocy powołanego przepisu art. 54 § 2 organ musi w terminie przekazać skargę do sądu, nawet jeśli jego zdaniem skarga jest niedopuszczalna lub nieuzasadniona Nieprzekazanie skargi sądowi zamyka bowiem stronie drogę do sądowoadministracyjnej kontroli działalności organu administracji publicznej. Swoje stanowisko w kwestii niedopuszczalności lub bezzasadności skargi organ może zawrzeć w odpowiedzi na skargę a jedynie sąd administracyjny jest uprawniony do oceny dopuszczalności skargi i zasadności jej zarzutów.. Żądanie wymierzenia organowi grzywny jest jedynym służącym stronie środkiem w razie przewlekłości działania organu, za pośrednictwem którego została wniesiona skarga. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego, który "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu z jednej strony zdyscyplinowanie organu, a z drugiej stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W niniejszej sprawie skarga P.B. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 13 grudnia 2010 r. Oznacza to, że skarga ta winna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który był adresatem pisma, najpóźniej dnia 12 stycznia 2011 r. Tymczasem wpłynęła ona do sądu dnia 12 kwietnia 2011 r. Wymierzona grzywna stanowi więc sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki, a jej wymierzenie w zaistniałej sytuacji pełni nie tylko funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Odnosząc się do wysokości wymierzonej grzywny, to jest ona współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych wart. * Sygn. akt II SO/Ol 3/11 154 § 6 p.p.s.a. Wskazać należy, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono wart. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd określając wysokość grzywny, bierze pod uwagę takie elementy, jak charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności, w tym ocenia, jakie przyczyny spowodowały opóźnienie w przesłaniu skargi. Uwzględnia także podjęte w danej sprawie przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd orzekający uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, wysokość wymierzonej grzywny (zgodnie z wnioskiem skarżącego) będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi a także wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w granicach określonych wart. 154 § 6 powołanej ustawy.