II SO/Ol 30/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. P. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie pozwu o zapłatę postanawia przyznać adwokatowi J. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 240 zł netto powiększonej o należny podatek VAT. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SO/Ol 30/12, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku E. P., ustanowił dla wnioskodawczyni adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla wnioskodawczyni jako pełnomocnika z urzędu – adwokata J. K. W piśmie z dnia 6 listopada 2012 r., wnioskodawczyni oświadczyła, iż "po rozmowach" z wyznaczonym adwokatem cofa "sprawę założoną (...) w sprawie pozwu o zapłatę" i wnosi o umorzenie postępowania. W tych okolicznościach, postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt II SO/Ol 30/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi wnioskodawczyni na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie pozwu o zapłatę. W dniu 13 listopada 2012 r., do Sądu wpłynęło pismo wyznaczonego adwokata, w którym wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w niniejszej sprawie z urzędu, gdyż jak oświadczył, koszty te nie zostały poniesione przez wnioskodawczynię. Wskazał, iż zapoznał się z aktami, zrobił ksero najistotniejszych dokumentów, poniósł koszty związane z konsultacją z wnioskodawczynią, zarówno telefoniczną, jak i osobistą. Udzielił jej "szerokiej konsultacji prawnej", na skutek której zrozumiała ona przedmiot sprawy, jak również przyczyny niezasadności składanych przez nią pozwów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne w pierwszej instancji określone zostały w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a)-c), natomiast w drugiej instancji – w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a)-d) rozporządzenia. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). W niniejszej sprawie, wyznaczony adwokat ustanowiony został dla wnioskodawczyni na etapie postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Zgodnie z uzasadnieniem jego wniosku, pomoc prawna udzielona wnioskodawczyni polegała na udzieleniu jej, po uprzednim zapoznaniu się z aktami sprawy, "szerokiej konsultacji prawnej", w wyniku której zrozumiała ona istotę sprawy, jak również przyczyny niezasadności złożonej przez nią skargi. Po konsultacji z wyznaczonym adwokatem wnioskodawczyni skargę cofnęła. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 240 zł (czyli w wysokości stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia), powiększonej o należny podatek VAT. Zauważyć jednocześnie należy, iż stosownie do § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokata nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. W niniejszej sprawie, uznać należy, że wniosek wyznaczonego adwokata zawiera w sobie oświadczenie, czyniące zadość wymogom § 20 rozporządzenia – pozwala bowiem ustalić, czy opłaty z tytułu prowadzonej sprawy zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oświadczenie, stosownie do którego koszty te nie zostały uiszczone przez wnioskodawczynię, traktować należy bowiem za równoznaczne z oświadczeniem, zgodnie z którym przedmiotowe wynagrodzenie nie zostało zapłacone ani w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.