II SO/Ol 32/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2008 r. wniosku W. K. o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2007 r., uzupełnionym pismem z dnia 16 stycznia 2008 r., W.K. zwrócił się o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od udziału w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1492/07. W uzasadnieniu powołał się na nielegalne zdarzenia, które miały mieć miejsce w latach: 1997, 2001, 2006 i 2007, w tym z udziałem przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, m.in. zastraszanie i bicie skarżącego oraz niszczenie dokumentów. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt I OW 157/08 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego, dając możliwość eliminowania przyczyn, które mogłyby skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu konkretnego sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy, jest istotną gwarancją procesową (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 80/07, niepublikowane). Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej zwanej jako p.p.s.a., tj. w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu w organach administracji publicznej. Ponadto, na podstawie art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego może nastąpić, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podkreślić należy, że ustawodawca nie wskazał przesłanek wyłączenia sędziego na wniosek strony w sposób wyczerpujący, lecz scharakteryzował je stwierdzając, że chodzi o taką okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 p.p.s.a. do wnioskodawcy należy uprawdopodobnienie wystąpienia okoliczności poddających w wątpliwość bezstronność sędziego. Wnioskodawca winien zatem wykazać istnienie okoliczności mogących skłaniać sędziego do kierowania się względami kwalifikowanymi jako stronnicze (własnym interesem, więzami rodzinnymi, uczuciowymi, itp.). Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy zatem od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Należy jednocześnie zauważyć, że art. 19 p.p.s.a. nie wyklucza możliwości wyłączenia wszystkich sędziów danego sądu administracyjnego od rozpoznawania sprawy. W takiej sytuacji wnioskodawca musi udowodnić istnienie obiektywnych okoliczności uzasadniających wyłączenie od udziału w rozpoznawaniu sprawy w stosunku do każdego z sędziów. Sytuacja taka nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie. Powołane w rozpatrywanym wniosku okoliczności mają charakter generalny. Skarżący nie wskazał jakichkolwiek faktów, które stanowiłyby przesłankę wynikającą z treści art. 18 lub art. 19 p.p.s.a., zaś powołane w nim zdarzenia i zarzuty domniemanego naruszenia prawa nie spełniają dyspozycji żadnego z wskazanych wyżej przepisów. Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego, stosownie do art. 22 § 2 p.p.s.a., musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 55). W aktach sprawy znajdują się oświadczenia wszystkich sędziów i asesorów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, z których jednoznacznie wynika, że między żadnym z sędziów i asesorów tego Sądu a stronami postępowania nie zachodzi stosunek osobisty w rozumieniu art. 19 p.p.s.a. ani okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. Skarżący nie wskazał żadnych przesłanek mogących podważyć prawdziwość złożonych oświadczeń. Wątpliwości takie nie nasuwają się również w oparciu o wszystkie inne zawarte w aktach sądowych pisma i dokumenty. Dopiero zaś wykazanie braku bezstronności może prowadzić do postępowania stronniczego. Należy zatem stwierdzić, że nie ma podstaw faktycznych i prawnych do wyłączenia sędziów i asesorów WSA w Warszawie od orzekania w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1492/07. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.