II SO/Ol 37/12

Dnia 13 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 roku sprawy z wniosku Stowarzyszenia A o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy w trybie art. 55 § 1 ustawy Ppsa postanawia 1/ wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 200 złotych (słownie: dwieście); 2/ zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A kwotę 100 złotych (słownie: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stowarzyszenie "[...]" w "[...]" (dalej jako Stowarzyszenie), pismem z "[...]" złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy "[...]" za niedopełnienie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r, poz. 270 ze zm. - dalej jako "ppsa"), tj. za nieprzekazanie Sądowi skargi z "[...]" na bezczynność Wójta Gminy "[...]" w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z "[...]" o udostępnienie informacji publicznej, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie podniosło, że wnioskiem z dnia "[...]" wystąpiło do Wójta Gminy "[...]" o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej środowiska. Z uwagi na to, że informacji nie udzielono, Stowarzyszenie dnia "[...]" wniosło za pośrednictwem Wójta Gminy "[...]" skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Olsztynie na bezczynność Wójta w udzieleniu informacji publicznej. Stowarzyszenie twierdziło, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymało żadnej informacji o przekazaniu skargi Sądowi ani odpowiedzi na skargę mimo, iż "[...]" minął ustawowy 15-dniowy termin na przekazanie przedmiotowej skargi. Pismem z dnia "[...]" zostało jedynie poinformowane, że część wnioskowanych dokumentów, których nieudestępnienie było przedmiotem skargi umieszczono w biuletynie informacji Publicznej W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy "[...]" wniósł o jego oddalenie jako niezasadnego. Podał, że dnia "[...]" do Urzędu Gminy w "[...]" wpłynęła skarga Stowarzyszenia na bezczynność. Dnia "[...]" Wójt Gminy "[...]" przesłał skargę wraz z odpowiedzią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zatem wykonał obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Przy czym mając na uwadze charakter prawa do dostępu do informacji publicznej, ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. do 15 dni. Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami, w sprawie dostępu do informacji publicznej. Ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy zatem dokonać, mając na względzie termin piętnastodniowy. W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Omawiana grzywna ma charakter prewencyjno – represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia wniosku oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z niekwestionowanych przez strony ustaleń wynika, że skarga została przez Stowarzyszenie wniesiona do organu "[...]", natomiast organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy dopiero "[...]" to jest po 29 dniach a więc z uchybieniem 15 dniowego terminu, wynikającego z art. 21 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie organowi grzywny jest w pełni uzasadniony. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. Należy tu dodatkowo podkreślić, że zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie powinności określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a należy przekazanie przez organ skargi, akt sprawy, i odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 15 dni dla spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Wskazać tu należy, że Sąd, wymierzając grzywnę, winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Okoliczności te mogą mieć wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości w ramach granic wynikających z art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. Pozwala to zatem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia uchybienia przez organ obowiązkowi przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w wyznaczonym w ustawie terminie, w tym uwzględnienia okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Zwłoka organu w wypełnieniu ciążącego na nim obowiązku wyniosła tylko 14 dni, jednak należy wziąć pod uwagę to, że ustawodawca skracając w ustawie o dostępie do informacji publicznej 30 dniowy termin na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. uznał, że tego typu sprawy aby nie utraciły celu w związku z którym zostały wszczęte, powinny być rozpoznawane szybciej niż pozostałe sprawy. Z drugiej strony należy wziąć pod uwagę to, że zwłoka organu nie wynikała z jego złej woli, lecz z nieznajomości szczególnego uregulowania co do terminu przekazania skargi wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem wysokość grzywny powinna w niniejszej sprawie działać zarówno represyjnie jak i prewencyjnie przyczyniając się do zwiększenia działań szkoleniowych celem uniknięcia nieprawidłowości jakie zaszły w niniejszej sprawie, w przyszłości. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał wniosek Stowarzyszenia za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Zdaniem Sądu, taka wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia uchybienia przez organ obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzono na rzecz Stowarzyszenia koszty postępowania, które ograniczały się do uiszczonego wpisu od wniosku.