II SO/Ol 4/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2006 r. sprawy z wniosku S. G. o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie ze skargi S. G. na uchwałę Rady Miasta z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków sygn. akt "[...]" postanawia: oddalić wniosek Wnioskiem z dnia 26 kwietnia 2005 r. S. G., ponownie zwrócił się o wyłączenie wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od udziału w sprawie o sygn. akt "[...]". W uzasadnieniu wniosku S. G. przedstawił swoistą interpretację instytucji wyłączenia sędziego i jak się wydaje nie podzielił stanowiska zajętego przez sąd przy rozpatrywaniu poprzedniego wniosku o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt II ÓW 18/06 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania przedmiotowego wniosku, gdyż brak jest sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mogących rozpoznać ten wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), tj. w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu w organach administracji publicznej. Ponadto, na podstawie art. 19 tej ustawy wyłączenie może nastąpić, niezależnie od wymienionych wyżej przyczyn, na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Ustawodawca nie wskazał przesłanek wyłączenia sędziego na wniosek strony w sposób wyczerpujący, lecz scharakteryzował je stwierdzając, że chodzi o taki "stosunek osobisty" między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, który "mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego". Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy zatem od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego (por. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2005, s. 151 i nast.). Cytowany art. 19 nie wyklucza możliwości wyłączenia wszystkich sędziów danego sądu administracyjnego od rozpoznawania sprawy, jednakże w takiej sytuacji wnioskodawca musi udowodnić istnienie przedstawionych wyżej obiektywnych okoliczności w stosunku do wszystkich sędziów. Natomiast we wniosku skarżącego nie ma racjonalnych argumentów. Skarżący w uzasadnieniu wniosku nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które byłyby przesłanką wynikającą z treści art. 18 i art. 19 tej ustawy. Podkreślić należy, że strona może kwestionować orzeczenia, które uważa za wadliwe, ale za pomocą środków odwoławczych a nie składając wnioski o wyłączenie sędziów i asesorów. Wniosek o wyłączenie sędziego powinien zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniąjących istnienie tej przyczyny. Wniosek, który nie odpowiada powyższym wymogom podlega oddaleniu. Wnioskodawca nie wskazał żadnych faktów mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów i asesorów , bo osobiste i subiektywne przeświadczenie skarżącego o braku kompetencji i naruszaniu prawa nie może w sposób skuteczny uzasadniać wniosku. W aktach sprawy znajdują się oświadczenia sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z których jednoznacznie wynika, że między żadnym z nich a stroną postępowania nie zachodzi stosunek osobisty w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wątpliwości takie nie nasuwają się również w oparciu o wszystkie inne zawarte w aktach administracyjnych i sądowych pisma i dokumenty. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 22 § l i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.