II SO/Ol 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku Z. S. o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanawia 1/ wymierzyć Prezesowi Sądu Rejonowego grzywnę w wysokości 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) za nieprzekazanie Sądowi w terminie skargi Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w rozpoznaniu wniosku z dnia "[...]" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; 2/ zasądzić od Prezesa Sądu Rejonowego na rzecz wnioskodawcy Z. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że pismem z dnia 15 stycznia 2013r. Z. S. wywiódł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego z powodu nie udostępnienia oczekiwanej informacji publicznej przedstawionej we wniosku z dnia 17 sierpnia 2012r., doprecyzowanym w piśmie skarżącego z dnia 3 października 2012r. Skarga została wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, a na egzemplarzu jako adresata wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Następnie pismem z dnia 21 lutego 2013r. Z. S. wniósł o ukaranie - na podstawie art. 55 § 1 ppsa, organu grzywną w maksymalnej wysokości z powodu nie przekazania w terminie do WSA w Olsztynie doręczonej skargi na bezczynność organu wraz z odpowiedzią i nie udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. W ocenie skarżącego wniosek o ukaranie jest w pełni uzasadniony gdyż organ nie wykonał obowiązku przekazania do sądu administracyjnego doręczonej skargi na bezczynność w przewidzianym na to terminie 15 dni. W odpowiedzi na ww. skargę pismem z dnia 4 marca 2013r. Prezes Sądu Rejonowego wniósł o jej oddalenie. Stwierdził przy tym, że wniosek skarżącego jest bezzasadny ponieważ Sąd Rejonowy nie był dysponentem informacji, której udzielenia żądał Z. S.. Skarżący natomiast pismem z dnia 23 stycznia 2013r. został poinformowany, że sprawa "[...]" została przekazana w dniu 20 czerwca 2006r. do Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego. Sąd ten nie dysponował aktami sprawy, a zatem nie mógł udzielić skarżącemu informacji w przedmiocie wskazania kto imiennie podpisał pełnomocnictwo w sprawie, albowiem takie informacje znajdują się jedynie w aktach sprawy. W piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2013r. skierowanym do tut. Sądu skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wskazując, że nie ma znaczenia ewentualna bezprzedmiotowość wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jedynie istotne jest niewątpliwe nie przekazanie do tutejszego sądu administracyjnego przez organ doręczonej skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny. W pierwszej kolejności należy wskazać, że sądem właściwym dla rozpatrzenia skargi na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego jest niewątpliwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Stosownie bowiem do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012r., poz. 270; w skrócie: p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Na gruncie niniejszej sprawy skarżący wysłał (potwierdzenie nadania) skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, a na egzemplarzu jako adresata wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Z kolejnych pism strony skarżącej, a zwłaszcza z pisma procesowego z dnia 20 kwietnia 2013r. skierowanego do tut. Sądu (akta sądowe, k. – 18) wynika bezsprzecznie, że skarga Z. S. skierowana została do WSA w Olsztynie i to do tego sądu organ powinien ją przekazać wraz z aktami sprawy. Jeśliby zaś uznał na wcześniejszym etapie, że skarga skierowana jest do WSA w Gdańsku powinien ją przekazać temu sądowi. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym w myśl § 2 tego przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie jednak do treści art. 21 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Niezastosowanie się do tego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Na mocy powołanego przepisu art. 54 § 2 organ musi w terminie przekazać skargę do sądu, nawet jeśli jego zdaniem skarga jest niedopuszczalna lub nieuzasadniona. Nie przekazanie skargi sądowi zamyka bowiem stronie drogę do sądowoadministracyjnej kontroli działalności organu administracji publicznej. Swoje stanowisko w kwestii niedopuszczalności lub bezzasadności skargi organ może zawrzeć w odpowiedzi na skargę, a jedynie sąd administracyjny jest uprawniony do oceny dopuszczalności skargi i zasadności jej zarzutów. Na etapie złożenia skargi na bezczynność nie ma zatem znaczenia podnoszona przez organ kwestia nie dysponowania wnioskowanymi przez stronę informacjami Żądanie wymierzenia organowi grzywny jest jedynym służącym stronie środkiem w razie przewlekłości działania organu, za pośrednictwem którego została wniesiona skarga. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego, który "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu z jednej strony zdyscyplinowanie organu, a z drugiej stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W niniejszej sprawie skarga Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej wpłynęła do organu najpóźniej w dniu 23 stycznia 2013 r., ponieważ tą datą opatrzone jest pismo Prezesa Sądu Rejonowego nawiązujące do rzeczonej skargi. Oznacza to, że skarga ta winna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który był adresatem pisma, do dnia 7 lutego 2013r. Tymczasem nie wpłynęła ona do sądu do dnia dzisiejszego. Wymierzenie grzywny jest więc niewątpliwie uzasadnione. W przekonaniu Sądu ustalona jej wysokość jest adekwatna do stopnia naruszenia przez organ administracji obowiązku ustawowego określonego w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a i spełni swoje cele w zakresie zdyscyplinowania organu do należytego jego wypełniania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.