II SO/Ol 41/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A . W. w przedmiocie umorzenia w całości lub w części zaległości alimentacyjnych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 3 grudnia 2012r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek "o wszczęcie postępowania administracyjnego" dotyczącego umorzenia mu całości lub części zaległości alimentacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o umorzenie zaległości alimentacyjnych, nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych, ani też żaden przepis szczególny nie przewiduje obowiązku rozpatrywania przez sąd wniosków stron o umorzenie zaległości alimentacyjnych. Dlatego też w przedmiotowej sprawie nie przysługiwała wnioskodawcy skarga do sądu administracyjnego w tym zakresie. Skarga (wniosek) A. W. jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.