II SO/Ol 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. w przedmiocie wymierzenia Rektorowi Uniwersytetu w "[...]" grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych i skargi w sprawie skreślenia z listy studentów postanawia umorzyć postępowanie sądowe WSA/pos.1- sentencja postanowienia Pismem z dnia 20 marca 2008 r. M. B. wniosła o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu w "[...]" grzywny według norm przepisanych za niewywiązanie się z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż w dniu 12 lutego 2008 r. do Rektora Uniwersytetu w "[...]" wpłynęła skarga M. B. na decyzję tego organu z dnia 6 lutego 2008 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów oraz na naruszenie ustawy o ochronie danych osobowych i uporczywe nieodpowiadanie na pisma. Ponadto podała, że organ do dnia wniesienia wniosku w niniejszej sprawie nie przekazał skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do sądu. Pismem z dnia 11 czerwca 2008 r. M. B., w związku wydaniem przez Rektora Uniwersytetu w "[...]" decyzji z dnia "[...]", uchylającej decyzję o skreśleniu jej z listy studentów, cofnęła wniosek o ukaranie organu grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z mocy art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę . W myśl zaś art. 60 wskazanej ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że czynność ta zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się okoliczności powodujących uznanie cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 60 w zw. z art. 64 § 3 powołanej ustawy, należało orzec jak w sentencji