II SO/Ol 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2013r. wniosku Stowarzyszenia A o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Bk 39/13 na skutek wniosku Stowarzyszenia A o przyznanie prawa pomocy oraz zażalenia tego Stowarzyszenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 kwietnia 2013r., sygn. akt II SO/Ol 6/13 o odrzuceniu wniosku o wyłączenie postanawia 1) odrzucić wniosek o przyznanie prawa pomocy; 2) odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013r., sygn. akt II SO/Ol 6/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek Stowarzyszenia A (dalej zwanego Stowarzyszeniem) o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Bk 39/13. Odpis tego postanowienia wraz uzasadnieniem został doręczony w dniu 4 maja 2013r. pełnomocnikowi Stowarzyszenia, będącemu jednocześnie jego likwidatorem. W dniu 10 maja 2013r. Stowarzyszenie skierowało do tutejszego Sądu obszerne pismo procesowe (opatrzone własnoręcznym podpisem pełnomocnika Stowarzyszenia, będącego jednocześnie jego likwidatorem) adresowane do wielu organów i instytucji (w tym do Naczelnego Sądu Administracyjnego), w którym wniosło między innymi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 kwietnia 2013r., wydane w sprawie o sygn. akt II SO/Ol 6/13. W piśmie tym Stowarzyszenie zgłosiło także liczne żądania dotyczące innych spraw sądowych. Sformułowało także bardzo ogólne wnioski, dotyczące między innymi przyznania prawa pomocy. Wcześniej podobne pismo zostało przesłane do tut. Sądu drogą mailową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Stosownie bowiem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie odrzucenie zażalenia jest konieczne z uwagi na wniesienie tego środka odwoławczego przez podmiot nie posiadający zdolności sądowej. Jak wynika bowiem z akt sprawy o sygn. II SA/Bk 39/13 (k.16), Stowarzyszenie zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 27 stycznia 2012r., sygn. akt Bl XII Ns – Rej. KRS 4692/11/585. Tym samym postanowieniem zarządzono jego likwidację, a orzeczenie to jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy (postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012r., sygn. akt VII Ga 53/12). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd, oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Przyjmuje się, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, tekst jednolity Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 855 ze zm. (por. P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012r., II OZ 263/12). Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a.). Brak ten jest brakiem nieusuwalnym, co z kolei oznacza, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest zażaleniem z innych przyczyn niedopuszczalnym i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (podobnie w postanowieniu NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1067/12). Brak zdolności sądowej wyklucza także możliwość skutecznego wniesienia przez Stowarzyszenie (w likwidacji) wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stąd też, złożony w niniejszej sprawie wniosek w tym przedmiocie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.