II SO/Ol 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.T. i T.G. o wymierzenie Burmistrzowi "[...]" grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych i skargi dotyczącej zmiany nazwy miejscowości i numeracji posesji postanawia przyznać od Skarbu państwa na rzecz adwokat S.Ż. kwotę netto 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych), powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J.T. i T. G. w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta "[...]" grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych i skargi dotyczącej zmiany nazwy miejscowości i numeracji posesji. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 stycznia 2007 r. ustanowił dla J.T. i T.G. adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka "[...]" wyznaczyła na ich pełnomocnika adwokat S.Ż. W dniu 22 lutego 2007 r. adwokat wniosła skargę kasacyjną na postanowienie tego Sądu z dnia 21 grudnia 2006 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie wynagrodzenia za nieopłaconą w całości ani w części pomoc prawną wykonana z urzędu, z uwzględnieniem kosztów opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 208 r., sygn. akt l OSK 532/08, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżących wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, zaś wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu za wykona pomoc prawną, na mocy art. 250 p.p.s.a., przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1348, z późn. zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, w sprawie skargi w przedmiocie ukarania organu grzywną, wynosi 120 zł (50% stawki minimalnej w wysokości 240 zł) i stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia zostaje podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Brak jest natomiast podstawy prawnej do dodatkowego zasądzenia kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, Sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę tylko takie okoliczności, jak niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.