II SO/Ol 9/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" za nieprzekazanie skargi i akt sprawy postanawia 1) wymierzyć Burmistrzowi "[...]"grzywnę w wysokości 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy; 2) zasądzić od Burmistrza "[...]"na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "[...]"złożył w dniu 14 marca 2018 r. do tut. Sądu wniosek o wymierzenie Burmistrzowi "[...]"grzywny za nieprzekazanie Sądowi jego skargi na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej wraz z aktami sprawy. Podał, że w dniu 8 lutego 2018 r., złożył tę skargę bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. W dniu 15 lutego 2018 r. otrzymał z Sądu informację o przekazaniu skargi organowi. Następnie, w dniu 9 marca 2018 r. uzyskał telefonicznie informację w Wydziale Informacji Sądowej WSA w Olsztynie, że do dnia 9 marca 2018 r. nie wpłynęły do Sądu akta tej sprawy. Do dnia pisania niniejszej skargi, tj. do dnia 12 marca 2018 r., nie otrzymał wiadomości od organu o przekazaniu skargi do Sądu. Skarżący stwierdził, że organ dopuścił się zaniedbania w zakresie nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy do Sądu. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrz "[...]" wniósł o jego odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie jednak z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.), dalej jako: "u.d.i.p.", do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z cytowanych przepisów wynika, że na organie administracji, do którego wpływa skarga skierowana do sądu administracyjnego, spoczywają określone obowiązki. Niezależnie bowiem od stanowiska organu co do zasadności skargi, organ ma obowiązek jej przekazania wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę właściwemu Sądowi, w określonym ustawowo terminie, który w przypadku skargi z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej wynosi 15 dni od daty jej wniesienia. Natomiast niewykonanie tego obowiązku skutkuje sankcją w postaci możliwości wymierzenia przez sąd grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Wskazać należy, że art. 55 § 1 p.p.s.a. zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006, Nr 6, poz. 156). Należy ponadto podnieć, że art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny, gdyż sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (zob. T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r. (sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej i represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszaniu prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Ol 27/18, dotyczącej skargi skarżącego na bezczynność Burmistrza "[...]"w udostępnieniu informacji publicznej, skarga ta została wniesiona bezpośrednio do tut. Sądu i wpłynęła do Sądu w dniu 12 lutego 2018 r. Z uwagi jednak na tryb wnoszenia skargi, określony w art. 54 § 1 p.p.s.a., skarga została odesłana do właściwego organu, do którego wpłynęła w dniu 15 lutego 2018 r. Zatem dopiero w tej dacie organ otrzymał skargę, a w związku z tym ustawowy termin do przekazania skargi upłynął w dniu 2 marca 2018 r. Tymczasem, skarga wraz z aktami sprawy została przekazana Sądowi w dniu 14 marca 2018 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Przy czym, w odpowiedzi na wniosek, organ nie wyjaśnił przyczyn przekazania skargi po upływie terminu. Podkreślić należy, że ani fakt przekazania przez organ skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, ani okoliczność, że postępowanie przed tut. Sądem w sprawie wszczętej skargą na bezczynność organu, której dotyczy przedmiotowy wniosek, zostało już zakończone wyrokiem z dnia 10 maja 2018 r. (sygn. akt II SAB/Ol 27/18), nie czyni orzekania w sprawie wniosku bezprzedmiotowym. Nie zmienia to bowiem zaistniałego uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Zdarzenia te Sąd bierze jednak pod uwagę, miarkując wysokość grzywny. W niniejszej sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 55 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w wysokości 50 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy sądowi administracyjnemu. Zaznaczyć należy, że organ nie wyjaśnił przyczyn nieprzekazania skargi w ustawowo określonym terminie, ograniczając się do wskazania, że skarga ta podlega odrzuceniu. Jak jednak podniesiono wyżej, ta okoliczność nie zwalnia organu z terminowego wykonania obowiązku nałożonego przepisami p.p.s.a. Wymierzając grzywnę, Sąd wziął jednak pod uwagę, że organ wykonał obowiązek przekazania skargi wraz z aktami sprawy z niewielką zwłoką. Dlatego też, w ocenie Sądu, wymierzona kwota grzywny jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i powinna zdyscyplinować organ w przyszłości. Wyjaśnić przy tym należy, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu. Jedynie górna granica grzywny jest określona w art. 154 § 6 p.p.s.a., zgodnie z którym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w kwocie 100 zł.